Janne Schra

Foto Andreas Terlaak

‘Ik houd van vrij en luchtig zingen’

Janne Schra

Ze gooide het roer om en ging op avontuur. Daarover gaat haar album ‘OK’. „Ik ontweek de chaos door weg te gaan.”

Het derde solo-album van Janne Schra klinkt mooi luchtig; de titel is OK en het openingsnummer heet ‘Lights’. De luisteraar wordt deelgenoot van zonnige vergezichten, zowel inhoudelijk als muzikaal. Schra zingt met heldere, hoge stem over exotische locaties; de muzikanten omwinden haar krullerige klanken met zorgeloze akkoorden op akoestische gitaar, soepele drums en elegante koortjes. Dat de lichtheid in nummers als ‘Bluebird’ en ‘Sun’ niet ondraaglijk wordt, is te danken aan de ingenieus afwisselende begeleiding.

Mijn onderbuik riep iets en mijn hoofd riep iets, maar die twee waren niet te rijmen

Hoe luchtig ook, OK is de weerslag van een ongewisse periode. Janne Schra (36), ooit zangeres van het ook in het buitenland populaire Room Eleven, maakte haar laatste solo-album Ponzo in 2015. Kort daarna gooide Schra haar leven om. Ze vertrok uit haar relatie, huis en werksituatie, naar nog onbekende bestemming. „Avontuurlijk” noemt ze haar stap nu, in een café in Amsterdam-Noord, vlakbij haar huidige huis. „Avontuurlijker dan ik ooit geweest ben”, zegt Schra. „Ik vertrok naar Amerika, reed van New Orleans naar Nashville, en begon daar liedjes te schrijven met mensen met wie het eigenlijk niet klikte. Gewoon om het uit te proberen.”

Janne Schra

Foto Andreas Terlaak

Via een bevriende stewardess vloog ze voordelig naar het SXSW-festival in Austin, Texas, trad daar op met een Amerikaanse band, en ging vervolgens druiven plukken op een wijngaard. „Daarna reisde ik naar New York en bezocht daar, geheel tegen mijn overtuiging in, een lezeres van tarotkaarten. ‘Wat moet ik doen? Zegt u het maar’, zei ik tegen haar.”

Schra omschrijft haar reis als een vlucht voor het nemen van beslissingen. „Ik wist dat ik iets wezenlijks moest beslissen over mijn leven. Iets blijvends, bijvoorbeeld het krijgen van een kind”, zegt ze. „Maar daar durfde ik niet eens aan te denken. Mijn onderbuik riep iets en mijn hoofd riep iets, maar die twee waren niet te rijmen. Ik ontweek de chaos door weg te gaan.”

Reis-sfeer

De tarotkaartlezeres voorspelde dat september een belangrijke maand zou worden. „En toevallig of niet, in september 2016 draaide mijn leven 180 graden om. Ik werd verliefd, en korte tijd later ook zwanger.” Daarop volgde verwarring. „Ik vond het moeilijk dat alles ineens definitief was. Was ik daar al aan toe?”

Inmiddels is haar dochter een jaar oud. Na een maand stond Janne Schra al weer op het podium, en het album waar ze tijdens de zwangerschap aan werkte, is nu uitgebracht.

Janne Schra

Foto Andreas Terlaak

OK werd opgenomen in een huisje in de achterhoek, waar Schra en band een studio inrichtten. „Het was er heel afgelegen en rustig. Eén keer hoorden we een paard langs galopperen. Verder was er niets dat ons kon afleiden.”

Met het album wilde ze een reis-sfeer vangen, zegt ze, vandaar de verwijzingen naar eilanden, zee en New Orleans. Bovendien greep ze voor dit album terug op de stijl van haar vroegere band Room Eleven, die in 2010 werd opgeheven. Twee jaar geleden kwamen de muzikanten samen voor een reünie-tournee.

„Toen ontdekte ik dat de stijl van musiceren bij Room Eleven goed bij me past”, zegt Schra. „Die past bij een bepaald soort zang. Daar had ik na het uiteengaan van de groep een streep doorgezet. Maar dat bleek onzin, want voor een deel bén ik zo.” De stijl van Room Eleven maakt haar ‘losser’. „Het is een manier van spelen die het voor mij mogelijk maakte om op een vrije en luchtige manier te zingen. Daar voel ik me prettig bij. Niet dat ik de hele tijd ‘lalala’ wil doen, maar na ernstige nummers als ‘Paris Syndrome’ en ‘OK’, is het fijn om het zware soms los te laten. Dat lukt nu.”

    • Hester Carvalho