Gabriel Salazar Mata speelt honkbal op topniveau. Hij traint vier keer per week en speelt elke zaterdag twee wedstrijden.

Foto Khalid Amakran

‘Het lukt mij toch om de bal best hard te slaan’

In de rubriek Jong! vertellen pubers over zichzelf, de wereld en elkaar. Deze week: Gabriel Salazar Mata (13). Aanmelden: pubers@nrc.nl.

Venezuela

„Mijn vader is Venezolaan. Ze zijn verliefd geworden toen mijn moeder daar op vakantie was. Er is nu een gevaarlijke crisis. We willen erheen, de familie wil ook graag dat we komen. Maar het kan gewoon niet. Er zijn ook amper vluchten.”

Catcher

„Toen ik vier was ben ik begonnen met honkbal. Mijn vader heeft gehonkbald in Venezuela, het is daar een grote sport. De basis heb ik van hem geleerd. Ik zit nu op de Academy, dan speel je tegen topclubs. Ik ben catcher, achtervanger. Daar moet je atletisch en lenig voor zijn. De catcher is ook de baas van het veld, bij wedstrijden hoor je hem altijd schreeuwen. Mijn vader speelde tot vorig jaar ook nog maar hij heeft zijn knieschijf verbrijzeld. Hij focust nu meer op mij en mijn broertje.”

Techniek

„Ik ben een van de kleinsten van het team en ook zeker niet de sterkste. Dat maakt bij honkbal niet veel uit. Mij lukt het met goede techniek toch om de bal best hard te slaan. In de VS heb je een speler van 1.63 meter, hij is een van de besten van de wereld. Hoger dan dat word ik wel, ik ben nu 1.57 en ik heb de groeispurt nog niet gehad.”

Amerika

„Ik wil in Amerika spelen. Of in Venezuela, als het daar vrede is. We zouden dit jaar misschien in Amerika gaan wonen voor mijn moeders werk. Dat is afgelast, de baan ging niet door. Eigenlijk willen we allemaal naar Amerika omdat dat echt een honkballand is. Als ik in één keer slaag, zonder te blijven zitten, mag ik een jaar naar een universiteit in de VS.”

Magnetron

„Op school moet ik bewijzen dat ik lessen kan missen en hoge cijfers kan halen. Dat is redelijk stressvol. Ik kwam terug van het EK in Polen en moest drie toetsen inhalen. Grieks en Latijn op één dag, de moeilijkste vakken. Daarna ben ik thuis op de bank in slaap gevallen. Ik probeer wel op deze school te blijven, vooral voor mijn moeder. Zij vindt het belangrijk dat ik een goed diploma heb voor als honkbal niets wordt. Ik weet niet wat ik dan zou willen doen. Misschien architectuur. Niet kok, zoals mijn vader. Ik kan alleen iets in de magnetron doen.”

Foto Khalid Amakran
Foto Khalid Amakran
Foto Khalid Amakran

Waakhond

„Sinds een jaar hebben we een hond. We hebben een vrij groot huis, dus het is wel goed om een waakhond te hebben. Het is een Italiaanse dog. Hij is zo groot dat je hem pas vanaf je zestiende mag uitlaten. Mijn tante heeft bij het uitlaten haar sleutelbeen gebroken. Hij houdt erg van spelen, het is een grote knuffelbeer. Van ras is het een waakhond, voor ons is het een familiehond geworden.”

    • Joke Mat