Recensie

Rising Appalachia bestrijdt lieflijk de apocalyps in de VS

Folk

De Amerikaanse zingende folkzusjes Leah en Chloe Smith zijn sterk sociaal geëngageerd. Maar fel over hun president zijn ze zelden, want ook met liefdesliedjes bied je tegenwicht.

De zussen Leah en Chloe Smith: Rising Appalachia.

Best handig als je gezusters bent; dat je twee stemmen kunt laten samensmelten tot één en weer kunt ontrafelen. Zeker wanneer je folkliedjes zingt en het allemaal aankomt op verhalen vertellen met muziek.

De zussen Leah en Chloe Smith die, ondersteund door een percussionist en een gitarist, Rising Appalachia vormen zijn folkies in de puurste vorm. Ze groeiden op in de traditie van de muziek uit het Appalachen-gebergte, opgebouwd uit blues en Britse ballades. Dus ze spelen viool en banjo, maar ze tonen ook hun liefde voor andere tradities: regelmatig klinkt een stevige beat op de West-Afrikaanse kalebas.

In hun prachtige openingsduet ‘Mississippi Song’ spelen eerste en tweede stem haasje-over en stromen de teksten door elkaar als het water van de grote rivier. Rising Appalachia pakt de zaal vol neo-hippies in met onder meer een Bulgaarse traditional, bedwelmend kalme liefdesliedjes en soms wat reggae zoals in het luid meegezongen ‘Medicine’.

Pas halverwege de avond, en dat is opmerkelijk laat, komt de politiek van Amerika ter sprake. Geheel in folktraditie zijn de zussen sterk sociaal geëngageerd. Ze speelden onder meer op het grote protest bij Standing Rock, het Indianenreservaat waar een oliepijplijn doorheen wordt gelegd. Hun bescheiden hit ‘Resilient’ is de indrukwekkende vrucht van hun woede over Amerika waar zich volgens Leah Smith nu „een apocalyps” voltrekt.

Die verontwaardiging, die op plaat vruchtbaar blijkt, wordt na ‘Resilient’ weer zorgvuldig opgeborgen. Ze houden het bij liefdesliedjes, want ook dat biedt een tegenwicht tegen het harde Amerika van hun president, verklaren de gezusters. Daardoor bleef de avond bedeesder dan je zou verwachten van de activistische groep, zowel muzikaal als inhoudelijk. Juist hun combinatie van zalvende stemmen, sterke teksten en muzikale diversiteit had meer vuur kunnen opleveren. In plaats daarvan volgde nog een liedje over een rivier, over water. De toehoorders stroomden gewillig mee.

    • Leendert van der Valk