Recensie

Yo-Yo Ma maakt Bachs Cellosuites weer relevant

Muziek is een levend organisme – hoewel de noten hetzelfde blijven, kan een werk voortdurend van betekenis veranderen. Dat geldt voor Bachs Cellosuites bijvoorbeeld.

De Amerikaan Yo-Yo Ma nam ze onlangs voor de derde maal op. Het eerste album was een zoektocht naar identiteit, bij het tweede deelde hij de scheppende kracht ervan met andere kunstenaars, en tenslotte – want dit is zijn laatste opname – richt Yo-Yo Ma zich op het vermogen van de suites om maatschappelijk te verbinden.

Tijdens een twee jaar durende tournee over zes continenten wil hij Bachs cellobijbel koppelen aan evenementen die de rol van kunst in de samenleving belichten.

De eenvoud van de stukken leidt vaak tot ingekeerdheid, maar het tegendeel gebeurt in deze vertolking. De muziek opent haar armen, zondert zich niet mediterend af van de werkelijkheid maar omhelst haar.

    • Joost Galema