Recensie

Soloalbum Ilse DeLange klinkt te gestroomlijnd

Op haar eerste soloalbum sinds zes jaar zoekt Ilse DeLange de kortste weg naar bekoring. DeLange had de afgelopen jaren succes met The Common Linnets en debuteerde ooit als countryzangeres. Maar op dit nieuwe album heeft ze met een weids geluid en aanzwellende ballades, gekozen voor eigentijdse popliedjes. Dat leidt helaas tot gezichtsloosheid. Hoe in ‘Still’ het refrein uitbarst met weidse drumroffels, dubbele gitaaraccenten en een extra echo, is overrompelend maar niet subtiel.

DeLange heeft een prachtige stem die de luisteraar, als ze wil, tot de rauwste emotie kan voeren. Die reikwijdte ontbreekt hier. DeLange zingt soepel en helder, met een jubelende uitbarsting in ‘Half The Love’, maar de gestroomlijnde productie van liedjes als ‘OK’ en ‘Lay Your Weapons Down’, die haar stem met machinale drumritmes en bombastische gitaarloopjes voortstuwt, doet DeLanges mogelijkheden tekort.

    • Hester Carvalho