Recensie

‘Peppermint’: exploitatie van de ergste soort

Actie Weer een wraakfilm: ‘Peppermint’. In deze variant neemt een vrouw wraak voor de moord op haar gezin door een drugskartel. Het levert een nare, belerende film vol bruut geweld op.

Jennifer Garner als wraakgodin in ‘Peppermint’.

De liefhebber van wraakfilms wordt de laatste tijd op zijn/haar wenken bediend. Eerst was er The Equalizer 2, met Denzel Washington als moralistische wreker, daarna Revenge, waarin een verkrachte vrouw gruwelijk wraak neemt op drie mannen, en nu Peppermint. Ook hier ontpopt een gewone vrouw, de door Jennifer Garner gespeelde Riley, zich na aangedaan leed als wraakgodin. In Peppermint omdat een Mexicaans drugskartel haar man en dochtertje neermaaide. Dat vraagt om vergelding en gerechtigheid, zeker als blijkt dat de rechter corrupt is en de normale rechtsgang dus niet is gewaarborgd.

Het levert bruut geweld op, waarbij ontelbaar veel doden vallen. Riley raakt, net als Jezus, gewond aan haar zij: ze is een vrouwelijke verlosser. Ook op sociale media en in nieuwsberichten krijgt zij veel steun: eindelijk een reddende engel die ons verlost van de drugskartels.

Peppermint is exploitatie van de ergste soort. Hij toont op verlekkerde wijze geweld en is daarnaast belerend. Riley zet een alcoholistische vader op zijn plek en draagt hem op: ga iets leuks met je dochtertje doen! Ga vooral niet naar deze nare film, zou je ze hard willen toeroepen.

    • André Waardenburg