Opinie

    • Karl Vannieuwkerke

Televisiedoping

Rit 9. Talavera de la Reina-La Covatilla: 226.529 kijkers, marktaandeel 38,9 procent. De negende Vueltarit haalde nog net de top-10 van de Vlaamse kijkcijfers. De etappe had helemaal bovenaan moeten staan. Geen enkel televisieprogramma van afgelopen zondag had een betere spanningsboog dan de negende rit van de Ronde van Spanje. Wie niet keek had ongelijk of was een onwetende. Pure wielerpropaganda was het. Televisiedoping die via de adertjes van de kleine teen tot in de hersenen werd gepompt.

Ik keek samen met Claire, een sportieve gepensioneerde weduwe – haar man is gestorven aan de gevolgen van een hartaderbreuk op de fiets – die wel eens voor onze hond zorgt als we op vakantie zijn. Ze is dol op de koers en…op Spaanse, Italiaanse en Franse landschappen. Ze mist dus geen rit.

Zondag had ze de tijd niet om zich te vergapen aan de uit papiermaché opgetrokken decors op de flanken van La Covatilla. Ware het niet dat een egel zich bij de buurvrouw had vastgereden in een badmintonnet dat op de grond was blijven liggen, misten we geen seconde van de rit. Nu hebben we ongeveer vijf kilometer aan ons moet laten voorbijgaan door actie ‘Red de egel!’.

Toen we terug binnenkwamen was Ben King net weggesprongen uit het groepje met de koplopers en begon Bauke Mollema aan zijn wilde achtervolging op de Amerikaan. ‘Zijn neus staat nog krommer dan anders!’, merkte Michel Wuyts op bij de aanblik van een zwoegende Mollema. We lachten kostelijk. Bauke naderde en toen hij binnen de halve minuut kwam, ging ik op het puntje van de zetel zitten. ‘Daar rijdt King. Komaan pak hem. Bauke gaat winnen. Die Amerikaan heeft er toch al eentje gewonnen’, kirde ik.

Samen met Claire ging ik helemaal op in het spektakel. We supporterden keihard voor Bauke Mollema. De Briek Schotte look-a-like. Mollema roept herinneringen op aan het na-oorlogse Vlaamse wielerverleden. Geen heer maar proletariër op de fiets. Zo hoort het in een sport die voor de gewone mens is uitgevonden. Op de rand van de karikatuur.

Nog drie kilometer. ‘Oei, het gaat niet lukken’, fluisterde Claire plots. Ik schudde het hoofd en hoopte op een laatste stuiptrekking waarmee Bauke dat gat op King alsnog ging dichten. Niet dus. King won verdiend en ging na de aankomst op de grond zitten. Kokhalzend zag hij zijn naaste belager binnenlopen. Die was tot op vijftien seconden gekomen maar volgde op de streep toch alweer op driekwart minuut. Heerlijk staaltje topsport.

Maandag om kwart over drie duwde ik op de powerknop van de afstandsbediening. Op zoek naar een nieuw shot. Maar de rustdag zorgde voor een cold turkey. Straks weer.

Graag!

Karl Vannieuwkerke is presentator bij de Vlaamse omroep VRT.

    • Karl Vannieuwkerke