Recensie

Paul Simon werpt nieuw licht op zijn rijke oeuvre

Het is zijn misschien wel laatste soloalbum. Op In The Blue Light herinterpreteert Paul Simon een tiental liedjes uit zijn productieve songschrijversverleden.

Paul Simon bij een optreden in Philadelphia in 2016. Ron Sachs / CNP / Polaris

Twee maanden na zijn Nederlandse afscheid van het concertpodium komt Paul Simon vrijdag met zijn veertiende en misschien wel laatste soloalbum. Op In The Blue Light herinterpreteert hij een tiental liedjes uit zijn productieve songschrijversverleden, herenigd met Bridge Over Troubled Water-producer Roy Halee en met gastbijdragen van Wynton Marsalis, Steve Gadd en het klassieke ensemble yMusic.

Simon (76) koos niet de voor de hand liggende hits, maar juweeltjes als het ingetogen ‘Darling Lorraine’ en het verrassend humoristische ‘Pigs, Sheep and Wolves’. Roerend is zijn vertolking van ‘René and Georgette Magritte with their Dog after the War’, waarin hij de Magrittes en de in culturele kringen “verboden” doowopmuziek van begin jaren vijftig virtuoos bij elkaar brengt.

Als zanger heeft Paul Simon zijn oude duetpartner Art Garfunkel rechts ingehaald. Luister in dat verband naar zijn smachtende ‘Love’, waarin hij zonder autotune of productietrucs een fragiele toon zes seconden aanhoudt. In The Blue Light werpt een nieuw, en zeker niet altijd blauw licht op een duizelingwekkend rijk oeuvre.

    • Jan Vollaard