Brieven

Brieven

Foto ROBIN UTRECHT

Ik voel me een tikje ongemakkelijk bij het debat over wel/niet vaccineren. Wees gerust. Mijn kinderen zijn gevaccineerd en ik raad iedereen aan dat ook te doen. Maar die overtuiging had ik in mijn jonge jaren niet. Toen hield ik me bezig met antroposofie, de stroming waarin de opvatting leeft dat het doormaken van kinderziektes – ondanks de risico’s, die daarin heus onderkend worden – voordelen kan hebben.

Ik worstelde ermee welke keuze te maken, tot ik een lezing bijwoonde van een antroposofische huisarts. Stel dat je kind nadelige gevolgen ondervindt, hield hij ons voor. En jou dan vraagt: waarom kreeg ik geen prik? Ben je er dan zeker van dat je het je kind uit kunt leggen? Zo ja, overweeg dan je kind niet in te enten. Na een korte pauze, zei hij: zo zeker ben ík niet.

Dit nam mijn twijfels weg, twijfels uit de tijd dat ik nog kinderloos was en ervan uitging dat mijn eventuele nageslacht niet ziek zou worden. Ook vanwege de hoge vaccinatiegraad, waardoor ik anderen eigenlijk zou laten opdraaien voor mijn principe. Toen ik uiteindelijk kinderen kreeg heb ik ze met volle overtuiging laten inenten. Het mogelijke voordeel van niet-vaccineren was me te theoretisch. Ik wilde geen enkel risico lopen. Aan de twijfelaars wil ik nu dezelfde vraag stellen als die huisarts destijds.


Kinder- en jeugdpsychiater
    • Menno Oosterhoff