Opinie

    • Willem Pekelder

Noodweer

De zon scheen uitbundig die avond, zoals zo vaak afgelopen zomer. Met een tevreden glimlach overzag barman Nordien het terras van visrestaurant A La Plancha: 150 gasten, helemaal vol. De één genoot van zeebaars met panzanella, de ander van makreel met rozevalaardappelen, de derde van tapas met rosé. Totdat het rond een uur of negen begon te miezeren.

Binnen tien minuten was het noodweer. Hoosbuien, onweer, windstoten. Parasols waaiden om, gasten zochten hun toevlucht onder het afdak van de bar, anderen renden in paniek het terras af. Tafels vol half leeggegeten borden, omgewaaide wijnglazen, kletsnatte servetten. Maar vooral: onbetaalde rekeningen, voor een bedrag van zo’n vier- à vijfduizend euro.

Een maand later blikt uitbater Hans Mosselman vanaf zijn terras terug op de verzopen avond. Hij herinnert zich hoe zijn vader hem om half acht een waarschuwingsappje stuurde: „Jongen, er komt rond half tien een bui aan.” Meteen had Mosselman zijn personeel geïnstrueerd: geen nieuwe gasten aannemen. Om kwart voor negen volgde een tweede instructie: nu afrekenen, en geen nieuwe bestellingen meer noteren.

„We zitten sinds zeven jaar hier op het Noordereiland, en hebben enige ervaring met noodweer”, zegt Mosselman. „We hebben er zelfs een vast draaiboek voor. Persoonlijk zou ik het slechte weer niet willen missen. Het hoort bij het concept van een openlucht-restaurant aan de Maas. Bovendien bevordert het de saamhorigheid. Wildvreemde mensen schuilen bij elkaar onder de parasol.”

Maar al die gemiste inkomsten? „Sommigen zijn dezelfde avond nog komen betalen”, vertelt de uitbater opgewekt, „en ik denk dat, net als bij vorige hoosbuien, driekwart van de gasten zijn rekening uiteindelijk zal voldoen.” Barman Nordien: „Ik reken zelfs op meer dan negentig procent.” Een paar dagen later belt Mosselman mij op: „Ik heb de rekensom nu compleet. De teller stopt helaas bij 42,8 procent. Hopelijk wordt het nog wat meer.”

Wat doet deze score met zijn vertrouwen in de mensheid? „Niets negatiefs”, zegt Mosselman. „Heel weinig mensen hebben slechte intenties. Ze willen betalen, maar de vakantie komt er tussen, of een ziek kind, of een auto in de prak. Zo is het leven.”

    • Willem Pekelder