Opinie

    • Hugo Camps

Luxe

Of het Nederlandse voetbal de weg naar de elite heeft ingeslagen, valt nog af te wachten, maar twee clubs in de Champions League is antieke luxe. Ajax en PSV hebben een oude traditie recht gedaan door zich moeiteloos te plaatsen voor het Europese miljoenenbal. Nog afgezien van de lucratieve slagroom is het een zoete eer voor PSV te mogen aantreden in de poule des doods tegen Barcelona, Tottenham Hotspur en Internazionale. Messi en Kane in de poffertjesstad Eindhoven is als een biënnale. De poule des doods voor Ajax (Bayern, Benfica, AEK Athene) is er een op muiltjes.

De Nederlandse topclubs vertoonden in de voorronde van de Champions League gestileerd voetbal. Ajax demonstreerde tegen Kiev. Met ongenaakbaar spel over de as en infiltrerende flankspelers. Bij vlagen ontstond een veld van krokussen. Jong en vol kleur, wiegende blokken, het leven tot schoonheid opgedeeld in strakke lijnen. Overdonderend positiespel.

PSV won makkelijk van het potige Bate Borisov met jonkies die ineens uitgerijpt bleken. Zij mogen het opnemen tegen de adel van het Europese voetbal. Er zal een bloemlezing van legendes over hen neerdalen. Maar de Eindhovense club heeft zelf ook enkele parels in huis die in de etalages van wereldsteden kunnen schitteren.

Het zou zomaar kunnen dat er in de Champions League een nationale prestigeslag ontstaat. Tussen Hakim Ziyech van Ajax en Hirving Lozano van PSV. Dit in de veronderstelling dat beide kunstenaars in de blessuretijd van de transferperiode honkvast blijven en buitenlandse verlokkingen negeren. Ziyech verkeert in bloedvorm en straalt geeuwhonger uit. Wat hij in de afgelopen wedstrijden heeft laten zien aan snijdende passes met gemillimeterde precisie, loopvermogen en dribbelgenot ontstijgt de eredivisie. Je ziet hem tot in de ogen en mondhoeken genieten. Weg zijn de zure grimassen, weg de surplaces van verveling. Wat blijft is frivole genialiteit. Ja, dames en heren, er loopt een Messi langs de Noordzee.

Hirving Lozano is even bepalend voor PSV. Ook hij kan in elke grote Europese club voor het mooie weer zorgen. Zijn doelgerichtheid is fenomenaal, zijn snelheid niet bij te houden. Lozano kan een verdediger helemaal hoorndol maken. Met Gutierrez en Pereiro als technisch hoogbegaafde foeriers maakt hij van het doel overal een schietkraam. Hij heeft de souplesse van een schicht uit een korte draai. De Mexicaan kan makkelijk mee met de sterren van Barcelona. Dat geldt overigens ook voor Ziyech. Het is op zich een wonder dat beide spelers nog een jaar langer eer willen betuigen aan de eredivisie.

Het scheelt niet veel of Ajax en PSV bezondigen zich aan kinderarbeid. Vooral Ajax heeft een batterij jonkies opengetrokken die verbazend soeverein meedraaien in het esthetische design van voetbal. Aanvoerder Matthijs de Ligt is negentien. Bergwijn, Dumfries, De Jong, Van de Beek en Malen zijn de puistjes op de kin ook nog niet ontgroeid. In Nederland voetballen ze met granieten zelfvertrouwen. Geheel volwassen. Maar straks wenken de heiligdommen Wembley, Camp Nou, San Siro… Dan zal er een rilling door hun frêle wezen heengaan, wie weet gevolgd door een gevoel van intimidatie. Een blik op Kane kan het hoofd en de benen lamleggen.

Wie ooit in het stadion van Benfica is geweest, weet hoe verpletterend de constructie kan zijn. Estadio da Luz maakt iedere bezoeker doodstil. De adem afgesneden. Je ziet de zwarte parel Eusebio in een verlichte wolk voorbijkomen.

Hugo Camps is journalist, columnist en schrijver.

    • Hugo Camps