Een Beierse blik op de nabije toekomst

In het Duitse Wildpoldsried begon het twintig jaar geleden met twee windmolens en dertig investerende particulieren. Nu ziet Siemens het dorp met zijn slimme stroomnetwerk als voorbeeld voor de toekomst.

Rechtsboven de boer Wendelin Einsiedler, die de financiering van veel windmolens coördineerde. Op de achtergrond een biogasinstallatie. Daaronder de control room van de batterijen van Siemens, in het centrum van het dorp. En, de onderste foto, de nabijgelegen milieustraat. Links twee meisjes spelen op het sportterrein. In het gebouw op de achtergrond staat de noodgenerator voor het dorp.

Als er een mondiale ranglijst zou zijn voor duurzame gemeenten, dan zou Wildpoldsried wel eens bovenaan kunnen staan. Het Beierse dorp produceerde vorig jaar achtmaal meer duurzame stroom dan het zelf gebruikt.

Een enquête onder de 2.600 inwoners vormde bijna twintig jaar geleden het startpunt. Uit dat onderzoek kwam het idee om van Wildpoldsried een ecologische koploper te maken. Een visie die de letters Wir meekreeg: Wildpoldsried – innovativ – richtungsweisend. Zo bleek 92 procent van de ondervraagden voor de bouw van twee windmolens te zijn en dertig mensen wilden daar eigen geld in steken. Twee jaar later verrezen nog eens twee windmolens, ditmaal betaald door 94 bewoners.

Inmiddels is voor meer dan 50 miljoen euro in duurzame energie geïnvesteerd. Wind, de vele uren aan zon, hout uit de omliggende bossen en de ruim aanwezige koemest spelen de hoofdrol in deze energietransitie. Honderden mensen doen volgens burgemeester Arno Zengerle enthousiast mee. Dat komt volgens hem zeker ook omdat het voor de bewoners erg profijtelijk is.

Het meeste geld is in verenigingen gestoken die onder meer zonnepanelen hebben geplaatst. Als de kosten zijn terugverdiend, gaat een deel van de inkomsten naar de investeerders en naar nieuwe projecten. Biogasinstallaties, houtversnipperaars en drie kleine waterkrachtcentrales zijn allemaal gezamenlijk bezit van de dorpelingen.

Inmiddels is Wildpoldsried een laboratorium geworden. Onder meer voor Siemens. Het concern werkt aan een zogeheten smart grid. Dat is een slim stroomnetwerk dat vraag en aanbod van energiebronnen op elkaar kan afstemmen. Overmatige productie wordt deels opgeslagen in de beschikbare elektrische auto’s en in de aangeschafte lithium-ion-batterijen. Doel is om een eigen ‘micro-netwerk’ te krijgen dat overigens wel zijn overschot aan de buren moet kunnen verkopen. Waarom Siemens voor dit Beierse dorp heeft gekozen als testlab? Volgens de projectleider omdat de situatie die nu in Wildpoldsried bestaat over enkele jaren in heel Duitsland standaard is.

    • Erik van der Walle