‘Bij ons lopen de twee culturen door elkaar’

Spitsuur Trudi Weijers (57) en Yasser Selim (54) leerden elkaar kennen op het moment dat Yasser net weer terug wilde naar Egypte. Hij bleef in Nederland, ze kregen twee kinderen. „Ieder jaar op vakantie naar Egypte is wel verplicht.”

Yasser: „Toen ik twee jaar in Nederland was, besloot ik definitief terug te gaan naar Egypte. Het was me hier te koud. Ik had mijn ticket al gekocht toen ik Trudi ontmoette. Ik ben toch maar gebleven.”

Trudi: „Dat is nu 25 jaar geleden.”

Yasser: „Ik ben opgegroeid in een voorstad van Caïro. Op mijn 24ste besloot ik naar Nederland te gaan. Ik wilde loskomen van mijn ouders, vond alle tradities een beetje knellen. In Egypte leef je volgens de verwachtingen van anderen.”

Trudi: „Omdat we in Nederland getrouwd zijn, heb ik geen bruidsschat gekregen.”

Yasser: „Nee, als ik op eigen benen wilde staan, kreeg ik geen geld van mijn ouders. Als ik in Egypte was gebleven, dan had mijn vader een huis voor mij betaald en voor een baan gezorgd. Maar de relatie met mijn familie is heel goed, hoor.”

Trudi: „Als westerse vrouw ben ik opgenomen in hun cultuur en het voelt ook als mijn familie.”

Yasser: „Trudi is nu al 25 keer in Egypte geweest. De jaarlijkse vakantie daar is wel een beetje verplicht.”

Trudi: „Een ander gezin zou op wintersport gaan of naar Spanje, maar wij hebben afgesproken elk jaar naar Egypte te gaan, zolang de ouders van Yasser nog leven. Het is niet altijd ideaal: zo’n vakantie is druk door alle familiebezoekjes, terwijl je op vakantie eigenlijk tot rust wilt komen. Maar daar staat een groot familiegevoel tegenover. En ik kan daar zijn wie ik ben.”

Yasser: „Ja, Trudi hoeft geen hoofddoek te dragen ofzo. Dit jaar gaan de kinderen voor het eerst niet mee naar Egypte. Dat vindt de familie niet leuk, maar hier bepalen de ouders nu eenmaal niet de vakantiebestemming van hun volwassen kinderen.”

Trudi: „Onze zoon van 21 en dochter van 19 wonen nog thuis, maar staan feitelijk op eigen benen. Ze komen en gaan en eten niet meer dagelijks met ons. Dat is even wennen. Twintig jaar lang leef je in een bepaald ritme en dat is nu aan het verdwijnen.”

Yasser: „Ik heb last van een soort empty nest-syndroom, nog voordat ze het huis uit zijn. Het zal wel een cultureel dingetje zijn: in Egypte blijf je bij je ouders totdat je trouwt.”

Punt van discussie

Trudi: „De laatste jaren krijgen we het minder druk. Nu de kinderen volwassen zijn, heb je als ouder een ander zorgpatroon. We hebben nu ook flinke discussies met ze, we hebben minder controle over wat ze doen. Ik vind deze fase eigenlijk moeilijker dan toen ze klein waren. Vroeger aten we om zeven uur ’s avonds, nu moeten we appen en mailen om erachter te komen of ze überhaupt thuis eten.”

Yasser: „Maar de fysieke belasting is wel veel minder.”

Trudi: „Maar de mentale veel meer. Al die berichten in de media over vermissingen, pilletjes…”

Yasser: „Ik hoop dat ze thuis blijven tot ze klaar zijn met studeren. Dat geeft me een veilig gevoel.”

Trudi: „Yasser is een echte familieman.”

Yasser: „We hebben de kinderen islamitisch opgevoed, omdat dat voor mij belangrijk is.”

Trudi: „Ik wist niet waar ik toen ‘ja’ op zei. Een punt van discussie blijft dat Yasser moeite heeft met de vrijheid en het loslaten van de kinderen. Nog steeds moeten wij als stel meer dan gemiddeld met elkaar praten, omdat we uit verschillende culturen komen.”

Yasser: „We hebben de kinderen Nederlandstalig opgevoed, omdat we bang waren dat ze een taalachterstand zouden oplopen. Achteraf heb ik daar spijt van.”

Trudi: „De twee culturen lopen bij ons een beetje door elkaar. Yasser houdt zich aan de ramadan, ik zoveel mogelijk. We vieren het Suikerfeest, maar we hebben ook een kerstboom en doen aan Sinterklaas. Op die dagen komen vaak ook de ‘adoptiegrootouders’ van de kinderen. Doordat mijn moeder vroeg is overleden, mijn vader ziek was en Yassers ouders in Egypte wonen, hebben onze kinderen hun biologische grootouders weinig gezien. Gelukkig hebben we twee echtparen gevonden, Rob en Hannie Kolderman en Henk en Louise Springer, die zich hebben opgeworpen als grootouders van de kinderen. Ze zijn echt familie geworden. Ze zijn erbij op belangrijke momenten, sparen voor de kinderen, betalen hun rijlessen – van die dingen die opa’s en oma’s vaak doen voor hun kleinkinderen.”

Yasser: „Hun aanwezigheid in ons leven heeft veel steun gegeven.”

Trudi: „En het heeft er ook voor gezorgd dat we allebei konden blijven werken toen de kinderen klein waren.”

Yasser: „Er is een band voor het leven ontstaan met hen.”

Bejaardentehuis in Egypte

Trudi: „Het is mijn droom om na mijn pensioen een bejaardenhuis op te zetten in Egypte. Mensen van onze leeftijd nemen daar hun ouders nog wel in huis, maar veel jongeren doen dat niet meer. En deskundige hulp voor ouderen, zoals hier in Nederland, is er niet in Egypte. Ik zou zelf best oud willen worden in Egypte, maar eerst wil ik de taal beter leren en me meer in het geloof verdiepen.”

Yasser: „Ik vind Nederland een heerlijk land en de zorg is hier perfect, maar de generaties leven veel meer langs elkaar heen dan in Egypte. Eenzaamheid onder ouderen is daar onbekend.”

Trudi: „Je krijgt punten in de moskee als je ouderen bezoekt.”

Yasser: „We zullen heel wat moeten regelen als we dat bejaardenhuis willen realiseren. Ik heb veel artsen in mijn vriendenkring, maar we zullen er ook ondernemers en investeerders bij moeten halen.”

Trudi: „Misschien ga ik dan wel op en neer reizen tussen Nederland en Egypte, ik weet nog niet hoe we het allemaal gaan doen. Maar het is wel mijn droom.”

Yasser: „Ja, een droom waarin we de perfecte zorg in Nederland en de warmte van Egypte kunnen samenbrengen.”

    • Friederike de Raat