Recensie

Vlamingen met heimwee naar het brave België en het Vlaams

Parade Amsterdam De Parade begint aan zijn slotdagen in Amsterdam. Tijdens de voorstelling Made in Belgium wordt het publiek helemaal ondergedompeld in de Vlaamse melancholie.

De hiphopvoorstelling Fox Populi schiet met de lispelende das, de plichtsbewuste leeuwenkoning, de briljante vertolking van de geile Bruun de Beer en de egoïstische Tibeert de Kater helemaal raak. Miriam Guttmann

Rondreizend theaterfestival De Parade is na twee maanden aan zijn laatste halte toe: het Martin Luther Kingpark in Amsterdam. Gaandeweg doen er steeds andere performers mee. Zo sloot Die Hele Ding zich met hun voorstelling Fox Populi aan in Utrecht. Al rappend, dansend en knuffelend lokt het jonge theatercollectief je naar hun moderne versie van het eeuwenoude Nederlandse dierenepos Van den vos Reynaerde. Reynaert de Vos, ‘de sluwste van de sluwste’, verleidt de dieren om zich over te geven aan hun oude gewoontes. „We hebben allemaal een blinde vlek”, luidt zijn boodschap en daar wil hij niet alleen de kwetsbare dieren van overtuigen: ook het publiek zal zich naar zijn gedachtengoed conformeren. Zijn onkuise gedrag resulteert uiteindelijk in een rechtszaak waarin hij moet terechtstaan voor zijn oneerbare praktijken.

De hiphopvoorstelling schiet met de lispelende das, de plichtsbewuste leeuwenkoning, de briljante vertolking van de geile Bruun de Beer en de egoïstische Tibeert de Kater (beiden gespeeld door Steven Ivo) helemaal raak. Al rijmend en rappend spelen de acteurs met taal terwijl ze bovendien zelf achter de muziekknoppen staan.

Eveneens al in Utrecht werd een waar Belgisch feestje toegevoegd. Sarah Ringoet en Melissa Helena Pieters spreken tijdens de vertoning Made in Belgium niet over vaasjes, zin hebben, ‘alles goed?’ en snackbars maar wel over Vlaamse pintjes, goesting hebben, ‘ça va?’ en frietkoten. Ringoet en Pieters wonen al een aantal jaar in Amsterdam en noemen zichzelf „twee Vlamingen die in de Nederlandse lak zijn gezet, maar met soms heimwee naar het wat bravere België”.

Het duo entertaint het publiek rijkelijk tijdens hun amusante voorstelling, die vooral bestaat uit ludieke opsommingen van Vlaams-Nederlandse vertalingen en misverstanden. Dat verstandskiezen eigenlijk wijsheidstanden zijn, dat als Vlamingen ‘ik zie u graag’ zeggen, bedoelen dat ze van je houden en dat nieveranst nergens betekent en ieveranst ergens. Voor de handvol Belgen in de tent zijn de geschetste taferelen herkenbaar, voor de Nederlanders de ideale inburgeringscursus en kennismaking met Vlaamse melancholie.

Fox Populi is een moderne versie van het eeuwenoude Nederlandse dierenepos Van den vos Reynaerde.

Miriam Guttmann

De sciencefiction-voorstelling Lightyear Zero van Collectief Klaplong is lang niet zo geestig als die van Ringoet en Pieters. De vier jongens zitten al 5827 dagen vast op hun ruimteschip, zwevend in het oneindige universum, ‘koers onbekend, tijd relatief’. Wanneer er dan eindelijk een nieuwe planeet in zicht komt waar ze met hun schip kunnen landen, maakt de chief navigator een onvergeeflijke en vooral onbegrijpelijke fout: hij ziet een gigantische meteoriet niet aankomen. Er raakt een stukje van het ongeleid projectiel vast in een van de ruimteschipmotoren en wat daarop volgt is een potje vingerwijzen over wie van de vier zich moet opofferen om het stuk meteoriet te verwijderen.

Lightyear Zero lijkt eerder op een uit de hand gelopen rollenspel dat de vier jongens tijdens hun jeugdjaren speelden dan op de psychologische thriller die het hoopt te zijn. Het is een langdradig verhaal, waarvan de boodschap bovendien niet helemaal duidelijk wordt en waarin de muzikale intermezzo’s maar matig aanslaan. Wie zich toch wil laten onderdompelen in space kan hun Spotify-lijst In Space beluisteren.

    • Marthe Saelens