Recensie

Mozaïekachtig Stift Festival geeft concertzalen het goede voorbeeld

Recensie In Nederland wemelt het van de prachtfestivals voor klassieke muziek op verrassende plekken. Stift Festival in en om het Overijsselse Weerselo is een van de nazomerse hoogtepunten.

Violist Daniel Rowland toonde zich met naakt, kwetsbaar en zeer virtuoos spel een ideaal solist. Foto Martina Simkovicova

Voor de beste festivals voor klassieke muziek hoef je niet in het buitenland te zijn. Ook in Nederland wemelt het van de prachtfestivals op verrassende plekken. Het sinds de oprichting in 2004 verdrievoudigde Stift Festival in en om het Overijsselse Weerselo is een van die nazomerse hoogtepunten, met violist Daniel Rowland als vliegwiel van een omreiswaardig aanbod.

De programmering van kamermuziekfestivals als Stift (of Delft, Utrecht en Schiermonnikoog) geeft concertzalen het goede voorbeeld. Waarom braafjes wat strijkkwartetten na elkaar programmeren als je ook kunt kiezen voor een mozaïekachtige themaopzet zoals maandag te horen in de Plechelmusbasiliek in Oldenzaal?

‘Laatste woorden’ vormden de rode draad door het zwaar beladen, drieënhalf uur durende openingsconcert, waarin dichteres Eva Gerlach de sensitiviteit van het publiek aanscherpte met voordrachten uit eigen werk.

Haydns Die sieben letzten Worte unseres Erlösers am Kreuze in de wat uit het lood hangende versie voor koor en strijkkwintet vormde de opmaat: in wezen een compleet oratorium, dat door de zangers van Consensus Vocalis in de galmende Plechelmus-akoestiek toch met veel reliëf werd gebracht. In het kwintet trok violiste Corinne Chapelle de aandacht, soms doordat ze wat domineerde, soms doordat juist haar stralende geluid de boodschap („Du gabst uns neues Leben”) vleugels gaf.

Organist Wolfgang Abendroth liet J.S. Bachs Es ist genug (dat in de eerste vier akkoorden laat horen dat Bach ‘genoeg’ opvat als montere opmaat naar het hiernamaals) overlopen in een prachtbewerking van Alban Bergs Vioolconcert voor strijkkwintet en orgel. Daarin keert dezelfde Genug-melodie terug en toonde violist Daniel Rowland zich met naakt, kwetsbaar en zeer virtuoos spel een ideaal solist.

Sluit- en klapstuk vormde Beethovens veeleisende Veertiende strijkkwartet door het Brodsky Quartet, waarvan Rowland sinds 2007 de primarius is. Fijn lijnenspel, scherpe interactie en de aanstekelijke speelvreugde van de musici, met name altviolist Paul Cassidy, deden nu al uitzien naar het volgende festivaloptreden van het Brodsky op woensdag.

    • Mischa Spel