Recensie

Een sprong in de menselijke evolutie

Drama Twintigduizend jaar geleden ontdekte de mens dat je dieren kon domesticeren. De film ‘Alpha’, over een vriendschap tussen een wolf en een jongen, laat zien hoe dat ging.

Keda (Kodi Smit-McPhee) en zijn wolf in ‘Alpha’.

De door Morgan Freeman ingesproken voice-over maakt aan het begin duidelijk dat Alpha een verhaal is over een sprongetje in de menselijke evolutie. De film speelt zich 20.000 jaar geleden af, toen de cro-magnonmens ontdekte dat je dieren ook kunt domesticeren. Alpha doet vervolgens uit de doeken hoe dat ging.

Als een stam op jacht gaat, neemt de leider zijn zoon Keda voor het eerst mee, als initiatierite. Als Keda tijdens de jacht door een bizon wordt aangevallen en voor dood wordt achtergelaten, moet hij in zijn eentje zien te overleven.

Voorzichtig sluit Keda vriendschap met een gewonde wolf, die hij Alpha noemt. Samen moet het duo onder barre omstandigheden zien te overleven: 20.000 jaar geleden leefde de mens nog in de IJstijd. Ze moeten hun wonden verzorgen, voedsel vinden, de winter trotseren en de weg naar huis vinden.

Regisseur Hughes vertelt dit verhaal zo authentiek mogelijk, onder zijn adviseurs zijn taal-, cro-magnoncultuur- en wapenspecialisten. Maar wat vooral opvalt is de esthetiek, die soms wat al te veel de aandacht op zich vestigt. Zo zien we Keda en Alpha gefilmd in tegenlicht, als silhouet in de schemering en in van boven gemaakte shots die hun toenemende band laat zien.

    • André Waardenburg