Brieven

Brieven 28/8/2018

Dierenleed

Sta op, morele leider!

Uit het artikel Plofkip uit het schap is mooi, maar niet voldoende (22/8): „Uiteindelijk is de grootste macht aan de consument”. Daar horen op z’n minst vraagtekens bij. Vreemd genoeg wordt inhumaan leed, zoals in megafokbedrijven waar kippen, varkens en rundvee letterlijk ‘hun kont niet kunnen keren’, nog steeds als een consumentenverantwoordelijkheid gezien. Onze geschiedenis toont echter dat niet consumentisme maar overheidsbesluiten een einde maakten aan ander inhumaan leed. Denk aan de slavernij of kinderarbeid. Consumerend Nederland was daar niet vlot mee en had enkele moreel sterk in hun schoenen staande bestuurders nodig om ethisch te handelen. Inderdaad, Wakker Dier zorgt voor enige verbetering in de leefomstandigheden van dieren, maar, veel belangrijker: het zet mensen aan het denken. En het valt te hopen dat daar zo’ n bestuurder bij zit.

Vaccineren

Typisch Nederlands

Spreek de gemiddelde Nederlander erop aan dat zijn fietslicht defect is en hij haalt zijn schouders op. Verplicht hem tot vaccineren en de reactie is niet veel anders: „Waarom, hoezo? Dat maak ik zelf wel uit.” De allergie van de Nederlander voor het woord ‘moeten’ is groot. De vaccinatiegraad verhogen we dan ook niet door te verplichten, maar door te faciliteren. Niet móéten, maar mógen. Niet dwingen dus, dat roept alleen maar meer weerbarstigheid en principiële stellingname op. Motiveer. Het makkelijkst werkt dat – ook dat weten we van de gemiddelde Nederlander – via de portemonnee. Door bijvoorbeeld korting te verlenen op de zorgpremie aan gevaccineerden of een hoger eigen risico in te stellen voor vaccinatieweigeraars. Hetgeen overigens alleen al terecht zou zijn door de hogere risico’s en kosten.

    • Reg Tan
    • Marchinus Hofkamp