Recensie

‘A casa tutti bene’ is bij vlagen als een pastareclame

Tragikomedie Cupido’s rondzwevende pijlen schoppen familiestructuren in de war in ‘A casa tutti bene’. Niet te erg, het blijft Italiaans feelgooddrama.

Een ontsporende mierenhoop die familie heet in ‘A casa tutti bene’.

In A casa tutti bene komen zoveel familieleden bijeen voor de vijftigste trouwdag van Alba en Pietro op het vulkanische eilandje Ischia voor de kust van Napels, dat het verbazingwekkend is dat ze zelf allemaal nog weten wie met wie getrouwd is, wie van wie gescheiden en wie op wie verliefd.

Want meer nog dan over die ontsporende mierenhoop die familie heet gaat de nieuwe film van Gabriele Muccino (waarschijnlijk het meest bekend van zijn Will Smith-vehikels The Pursuit of Happyness en Seven Pounds) over hoe Cupido’s rondzwevende pijlen de status-quo van de klassiek-cliché-Italiaanse patriarchale, heteronormatieve, monogame familiestructuren in de war schoppen. Niet te erg natuurlijk, want het blijft Italiaans feelgooddrama.

Als een opkomende storm de bruiloftsgasten dwingt wat langer op Ischia te blijven, dan komen al hun grote en kleine gemoedswoelingen naar buiten. Er heerst nogal wat frustratie, jaloezie en ander ressentiment tussen de twintig personages, de verschillende generaties, de verarmde neven en de nieuwe en ex-vrouw en het is aan het hoge tempo van de film te danken dat die allemaal redelijk tot hun recht komen. De film is emotioneel geladen, maar bij vlagen ook een op hol geslagen pastareclame. Maar misschien is het juist wel de herkenbaarheid daarvan die hem sympathiek maakt.

    • Dana Linssen