Brieven

Brieven

Illustratie Istock

Arts Marthe Voswinkel betoogt dat het resultaat van depressiebehandeling moeilijk is vast te stellen omdat het per geval verschilt (Resultaatgericht behandelen van depressies. Serieus, Menzis?, 22/8). En daarom een lastig uitgangspunt is voor zorgverzekeraar Menzis om de vergoeding van de behandeling op te baseren. Maar een ‘resultaatgerichte bekostiging’ geeft een prikkel om na te denken over het nut van alles wat in de gezondheidszorg wordt gedaan. Wetenschap en praktijkervaring ontwikkelen zich immers continu, wat tot nieuwe inzichten leidt. Overigens roept Voswinkel terecht de vraag op welke uitgangspunten Menzis zal hanteren om het behandelingsresultaat te meten. Maar de keerzijde vraagt ook aandacht: welke uitgangspunten hanteren medici en therapeuten zelf bij het behandelen van depressie? Streven zij wel een concreet (eventueel per individu verschillend) doel na? Het lijkt me dat patiënten dat ook willen weten. Als deskundigen zelf niet het voortouw nemen in het helder maken van de resultaten die zij met en voor hun patiënten kunnen bereiken, moeten zij niet verbaasd zijn als anderen daar een poging toe doen. Zeker wanneer die met de kosten worden geconfronteerd. Dat behandelresultaten per persoon verschillen, is geen probleem. In andere sectoren van dienstverlening is goede ervaring opgedaan met het meten van ‘subjectieve kwaliteit’: de mate waarin de klant zelf een bepaald resultaat ervaart. Dit centraal stellen levert een bron voor innovatie.


Innovator in dienstverlening
    • Floris Hurts