‘She has a tumor. Here’

Achteraf lach je erom Deze zomer: klein (en iets groter) vakantieleed.

Ons pechverhaal is misschien wat heftig, schreef Frans Brosens in zijn e-mail aan NRC. Wel laat het zien hoe een beetje pech uiteindelijk een groot geluk kan betekenen. Want zonder zomerpech was Brosens nu waarschijnlijk weduwnaar geweest.

Het verhaal begint in 2011. Frans Brosens (72) en Eveline Gommers (69), een gepensioneerd stel uit Breda, willen een fietsreis om de wereld maken. Hun huis staat te koop als ze in oostelijke richting vertrekken met het doel vanuit het westen weer terug te keren.

Na een maand of twee is het stel in Griekenland, waar Gommers wordt aangereden. De auto raakt haar linkerarm, die verbrijzeld wordt. Per ambulance gaan ze naar een ziekenhuis in Polygyros.

„Daar kwamen we terecht in een kafkaëske situatie”, vertelt Brosens nu. De hoofdarts weigert patiënten aan te kijken, Brosens mag buiten bezoekuren niet naar zijn eigen vrouw toe en er is geen airconditioning in haar kamer. Als Gommers’ katheter begint te lekken, moeten andere patiënten het opruimen.

Te midden van de waanzin maken verplegers röntgenfoto’s en een MRI-scan van Gommers’ bovenlichaam. De volgende dag komt de hoofdarts langs, met een aantal zwijgzame coassistenten in zijn kielzog. Hij gaat naast Gommers’ hoofdeinde staan en kijkt haar niet aan als hij zegt: „She has a tumor.” Hij wijst op haar borstkas. „Here.”

Eenmaal terug in Breda wordt het bevestigd: ze heeft uitgezaaide longkanker. Stadium drie, overlevingskans 15 procent. „Toen was ik ervan overtuigd: ik ga dood,” zegt ze.

Maandenlang krijgt ze bestralingen en chemotherapie. Ze voelt zich nauwelijks ziek en wil er het beste van maken. Hardlopend gaat ze naar ziekenhuisafspraken en als haar haar uitvalt, investeert ze in mooie doekjes en sjaaltjes.

In januari krijgt ze de uitslag: Tegen alle prognoses in is de behandeling geslaagd. Voor haar eigen gemoedsrust besluit Gommers ook een deel van haar longkwab te laten verwijderen. „Toen wist ik dat het écht weg was.”

Nog geen zes maanden later stapt het stel alweer op de fiets, ditmaal in Australië. Sindsdien maken ze ieder jaar een fietsreis. Zo bezochten ze Thailand, Polen, Japan en Cuba. Nu vullen ze hun tijd met kleinkinderen, cursussen, museumbezoekjes en vrijwilligerswerk.

„We zijn ons bewust van hoe fijn we het samen hebben”, zegt Brosens. „Dat zeggen we ook vaak tegen elkaar.” Zonder het ongeluk in Griekenland hadden ze hier nu niet samen gezeten, weten ze. „Het is letterlijk een geluk bij een ongeluk geweest.”

Dit is de laatste aflevering van een serie pechverhalen tijdens vakanties. Zie ook nrc.nl/zomerpech
    • Floor Bouma