• Dinise Gimbrère

La vie est belle

Zwaar in de dip op een recente prachtige zonnige dag fietste ik over ons dorp. Mijn gemoedstoestand had te maken met de plotsdood van mijn geliefde enkele weken daarvoor.

Uit ’t schijnbaar niets klonk opeens achter me vrolijk, véél te vrolijk en wel erg overdreven naar mijn verdrietige zin: „La vie est belle!

Ik fietste grumpy door en hoorde ’t nogmaals roepen, maar nu zo dichtbij dat ik begreep dat ’t voor mij bedoeld was. Een enthousiaste vrouw, met kindje achterop, fietste mij voorbij en toen pas begreep ik dat ze in de slipstream mijn eau de parfum had opgesnoven en herkend: La Vie Est Belle; een kadootje van mijn overleden vriend met op dat moment ook voor mij een vrolijke nawerking!

Ikjes (max 120 woorden) insturen via ik@nrc.nl
    • Dinise Gimbrère