Foto Annabel Oosteweeghel

Truus Stafecki (91): ‘Ik doe dingen die een ander niet doet’

Op de plaats van de rubriek Jong! deze zomer elke week de rubriek Oud! waarin ouderen vertellen over zichzelf, hun liefdes en de lessen van het leven. Deze week: Truus Stafecki (91).

Klap

„Ik was 26 toen ik weduwe werd. Mijn eerste man verongelukte met de motor. Het gebeurde bij de TT-trein. Waarschijnlijk dacht hij: ik kan er nog net door. Ik heb een hoop lol gehad in mijn leven, maar ook een hoop verdriet. Mijn zoontje is jong overleden, mijn broertje kreeg een ongeluk. Mijn dochter is maar 52 geworden. Ze overleed aan kanker, er was niets meer aan te doen.”

Engeland

„Later ben ik er met eentje van de Engelse luchtmacht getrouwd. Ze zaten hier in Spijkerboor. Ik werkte in het zwembad, daar leerde ik ’m kennen. Ik ging mee naar Engeland, met de boot naar Harwich. Het was een grote verschrikking: alles was grauw en grijs. Acht jaar trokken we van de ene plaats naar de andere. Als Hollandse kwam je er niet tussen bij de luchtmacht, het was een commune. Toen mijn man naar Jemen ging, moest ik met de kinderen naar een hotel in Londen. Ik zei: niets daarvan, wij gaan terug naar Holland.”

Buiten

„Nu ben ik op mezelf aangewezen en dat vind ik heerlijk. Ik ga bij niemand op visite en van feestjes houd ik niet. Het liefst ben ik buiten. Elke dag loop ik twee, drie uur door de polder. Dan zie ik mooie dingen en geniet ik van de rust. Soms sta ik even stil en denk ik: welke vrouw van mijn leeftijd heeft dit nog? Als ik op straat iemand zie die er goed uitziet, dan zeg ik dat. ‘Meid, wat heb jíj mooie benen.’ Laatst kwam ik een groepje jongens met petjes tegen. ‘Mag ik wat vragen’, zei ik tegen ze. ‘Gaat de tijd voor jullie ook zo snel?’”

Foto Annabel Oosteweeghel
Foto Annabel Oosteweeghel
Foto Annabel Oosteweeghel

Zandloper

„Ik ben altijd impulsief geweest. Ik doe dingen die een ander niet doet. Zes jaar geleden liep ik hier in Alkmaar en zag ik een nieuwe tattoowinkel. Ik zette mijn fiets neer en ging naar binnen. Vraagt die man: ‘Zou je er een willen?’ ‘Nee!’ zeg ik. ‘En als je mocht kiezen?’ Ik zei: dan wil ik een vlinder. Voor mijn verjaardag kreeg ik een zandlopertje. Kijk, je ziet het zand lopen. Dit heb ik gehad en dit heb ik nog over.”

Crematorium

„Ik wil nog een paar jaar mee, want ik zit nog vol leven. Het plan was dat ik op mijn verjaardag met een groep motorrijders op pad zou gaan, maar de dokter vond het geen goed idee. Over mijn dood heb ik al nagedacht. Ik hoef niet opgebaard en ik wil geen doodskist. Een laken is goed. Ze zijn verderop een crematorium aan het bouwen. Ik zeg altijd: ik wacht tot dat af is, dan hoeven ze me niet zo’n eind te tillen.”

Dit is de laatste aflevering van de zomerserie Oud! waarin ouderen vertelden over zichzelf, hun liefdes en de lessen van het leven.
    • Anne-Martijn van der Kaaden