Opinie

    • Wilfred Takken

Bad Banks is een sterke serie, ook in het Nederlands

Zap De NPO laat de Duitse serie Bad Banks als experiment in het Nederlands nasynchroniseren. De weerzin is groot, kijkers blijven weg. Door de heisa zou je bijna vergeten dat het een goede serie is.

Jana Liekam (Paula Beer) in de tv-serie Bad Banks (AVROTROS)

Bad Banks begon een maand geleden onder een bijzonder ongelukkig gesternte. Bij wijze van experiment had de publieke omroep de Duitse tv-serie in het Nederlands laten nasynchroniseren. Bedoeld om een breder publiek aan te spreken, wellicht ook als een leuke gimmick. Barry Atsma, die in de serie een opvliegende investeringsbankier speelt, deed zijn eigen nasynchronisatie.

Maar de weerzin van het publiek was groot en luid. En de kijkers blijven weg. Met zo’n 350.000 kijkers zorgt de serie steevast voor een zak in de dinsdagavond op NPO 1. De omringende programma’s op de zender doen het veel beter, dus de kijker zapt doelbewust weg, om later terug te keren. Vermoedelijk zal dit experiment dan ook geen navolging krijgen.

Nu het einde van de serie nadert – de finale is volgende week – moet ik echter toegeven: het went. Na een tijdje valt de nasynchronisatie niet meer op, en klinken de Nederlandse stemmen even vertrouwd als de Duitse. Soms schrik je even op van een potsierlijke Nederlandse uithaal, vooral als de bankiers zich opwinden: „Dit is toch niet te gelóven! Gód-ver-domme!” Maar over het algemeen is het gewoon goed gedaan.

Wat helpt is dat dit niet een typisch Duitse serie is, maar een pan-Europese. We vliegen doorlopend van Frankfurt naar Luxemburg (co-producent), Brussel en Londen. Er wordt ook Frans en Engels in gesproken. Dan maakt de taal minder uit.

Bad Banks streeft een internationale uitstraling na, en dat is gelukt. Het oogt duur en flitsend. Door de heisa over de nasynchronisatie zou je bijna vergeten dat dit een sterke, spannende serie is. Dit is post-kredietcrisis-drama, met de ingewikkelde gokspelletjes die de buitenstaander toen heeft leren kennen. Banken kiezen sinds 2008 meer voor veiligheid en minder voor risico, althans voor de buitenwereld, maar de meedogenloze die hards hebben daar natuurlijk geen zin in. Onder hoge druk stevent het verhaal af op de financiële catastrofe die ons in de proloog al werd beloofd.

In bankiers– en advocatenseries kijk je doorgaans naar mannen in pakken. Bad Banks draait om een jonge vrouw: de ongrijpbare Jana Liekam (Paula Beer). Zo wordt het een kruising tussen Billions en The Good Wife.

Aanvankelijk lijkt de serie het vaste Faust-patroon te volgen: briljante nieuwkomer klimt in de financiële wereld, ze raakt verzeild in vuile zaken, verliest haar onschuld, en betaalt een hoge prijs. Maar Jana Liekam is ingewikkelder dan dat. De kijkers en de mannen in de serie vergissen zich in haar jonge-meisjes-uitstraling. Iedere week verzint ze nieuwe snode plannen, die veel grootser zijn dan wat haar tegenstanders hadden bedacht.

Jana is wel de enige die je ziet huilen in de serie, en ziet snotteren van verkoudheid, maar verder heeft het sjabloon van zachte vrouw in harde mannenwereld geen vat op haar. Ze speelt met de verwachtingen, draait de rollen om. En zo tilt een sterke vrouwenrol wederom een serie uit boven haar genre, zoals dat eerder gebeurde in de krimi’s.

    • Wilfred Takken