Recensie

Gruwelijke wraak na een verkrachting

Thriller Jen wordt in ‘Revenge’ verkracht door een van de vrienden van haar geliefde. Ze neemt op een gruwelijke manier wraak.

Jen (Matilda Lutz) neemt zware wapens ter hand om wraak te nemen in ‘Revenge’.

Close-ups van volle lippen, een Lolita-zonnebril en haar rondingen: blondine Jen wordt gefilmd als een lustobject. De drie mannen in de Franse film Revenge zien haar ook zo. Jen is de jonge minnares van de getrouwde macho Richard, die samen met zijn vrienden een weekend gaat jagen in de Grand Canyon. Als Richard even weg is, ziet een vriend zijn kans schoon. Als Jen hem afwijst, verkracht hij haar. Richard kiest de kant van zijn vriend boven Jen.

De verkrachting blijft grotendeels buiten beeld. De erop volgende wraak van Jen wordt daarentegen in al zijn gruwelijke details getoond: een glasscherf die uit een voet wordt gehaald, het dichten van een wond, verbrand vlees.

Revenge is een rape-revenge-film, een genre dat in de jaren zeventig opkwam. Filmcritici debatteren er nog steeds over, want is het genre nou misogyne exploitatie of juist feministisch? Is het wellustig tonen van de wraak van een schaars geklede, tot de tanden toe bewapende vrouw op haar belager(s) niet even fout als de verlustigende blikken van de mannen op Jen?

De gruwelijke wraak van Jen wordt draaglijk gemaakt door een stijl die volledig over de top is en waarin kalme beelden van het fraaie landschap contrasteren met de liters bloed die er vloeien.

    • André Waardenburg