De twee Korea’s voor even samen

Ontmoeting Zuid- en Noord-Koreaanse families

Maandag mocht een groep Zuid-Koreanen de grens over om familieleden te ontmoeten. De laatste reünie was in 2015.

Maandag mochten 180 families, die sinds de Koreaanse Oorlog gescheiden zijn, elkaar 11 uur lang zien. Er staan 57.000 mensen op de wachtlijst. Foto’s Kim Hong-Ji/Reuters, Reuters, AFP

De 92-jarige Lee Keum-seom huilt en aait de gerimpelde wangen van haar 71 jaar oude Noord-Koreaanse zoon wanneer ze hem maandag voor het eerst ziet. Haar zoon was vier jaar oud toen ze elkaar kwijt raakten tijdens de Koreaanse Oorlog (1950–1953). Lee Keum-seom is een van de Zuid-Koreanen die voor enkele dagen herenigd wordt met familie uit Noord-Korea. Deze keer zijn het 180 families waarvan de leden door de Koreaanse Oorlog van elkaar gescheiden werden en die elkaar in totaal elf uur lang mogen zien. Er staan in beide Korea’s in totaal 57.000 mensen op de wachtlijst om hetzelfde te mogen meemaken. Sinds 2000 is er twintig keer zo’n reünie georganiseerd. De laatste keer was in 2015.

Bekijk ook de fotoserie: Voor het eerst in zeventig jaar zien ze elkaar weer

De Zuid-Koreaanse president Moon Jae-in benadrukte maandag dat de tijd dringt om ervoor te zorgen dat oudere Koreanen duidelijkheid hebben over de vraag of hun familieleden nog leven. Lukt dat niet dan is dat een „schande” voor beide Korea’s. Moon Jae-in, zoon van gevluchte Koreanen, deed in 2004 zelf mee aan het herenigingsprogramma. Hij ontmoette toen voor het eerst zijn tante.

Maandag huilt ook Han Shin-ja, een 99-jarige Zuid-Koreaanse vrouw. Ze kan niet praten wanneer ze wordt herenigd met haar twee Noord-Koreaanse dochters die nu in de zeventig zijn. Toen ze tijdens de Koreaanse Oorlog vluchtte met haar jongste dochter, wist ze niet dat ze haar twee andere dochters nooit meer zou zien. „Toen ik vluchtte …”, begint ze. Daarna snoeren tranen haar de mond.

De uitverkoren Zuid-Koreanen zijn in de bus gestopt om de grens over te gaan. Woensdag rijden ze weer terug, de familie achterlatend die ze nu na ruim zestig jaar weer een keer hebben gezien en naar alle waarschijnlijkheid nooit meer zullen zien. (AP)