Lowlands nacht 2: Daniel Avery speelt techno waar je stil van wordt

Techno-dj Daniel Avery slaagde er zaterdagnacht in de Bravo-kathedraal om te vormen in een superclub. De Israëlische belofte dr. Rubinstein bracht later de tweede Lowlands-nacht tot een groots einde.

Foto Andreas Terlaak

Gigi D’Agostino’s ‘L’Amours Toujours’ schalt zomaar door de X-Ray om half vier ’s nachts. Het is zo fout als je een tranceclassic kan krijgen, het wringt en daar houdt X-ray-afsluiter Torus van. Zaterdagnacht zetten groene, blauwe en roze laserstralen de oranje tunnel in lichterlaaie en herleven de jaren nul in de vorm van epische arpeggio’s en harde beats.

Al jaren vinden trance-invloeden hun weg naar verschillende soorten smaakmakers, zoals bijvoorbeeld in de dj-sets van de Chileens-Zweedse Dinamarca, die latinoritmes met tranceclassics mixt. Je hoort ze ook in de nummers van Lorenzo Senni, die zich liet inspireren door vrienden die uitgingen in grote strandclubs in Rimini. Beide artiesten staan in de X-Ray zaterdag. Senni moest nog even op gang komen en was wat zoekende. De tunnel is nog half leeg tot de liveset van de meer conceptuele artiesten als Born in Flamez en SOPHIE het experimentele X-Ray-tunnel echt weten weg te blazen. De soms explosieve, robotachtig post-trance van Born in Flamez en de ontregelende mix van jungle, kanonskogelbeats en olifantengetetter van SOPHIE slaan wel aan. Gekleed in een zwarte strapless latex jurk laat de electropopproducer een veel stoerder geluid horen dan de zoete ballads van haar laatste album.

Nederland, Biddinghuizen, 18-08-2018. Sfeer op Lowlands 2018. Foto: Andreas Terlaak
Nile Rodgers & Chic: Everybody dance!
Foto Andreas Terlaak
Nile Rodgers, Everybody Dance!
Foto’s Andreas Terlaak

Everybody Dance

De zaterdagnacht begon vroeg, eigenlijk al op het moment dat meesterproducer Nile Rodgers ‘Everybody Dance’ inzet rond een uur of zes. Geen dag was er meer elektronische muziek te zien op Lowlands dan zaterdag. Waar de set van David August nog een lange stemoefening leek met zijn gitaar, onderbroken door te veel lange pauzes, pakte Richie Hawtin al aan het begin van de avond de Bravo langzaam in. Aanvankelijk kwam ook zijn show traag op gang. De kathedraal lokte uit tot bombastische saaie techno vol herhaalde loop, die ook wel bij de minimalmeester past. Maar als hij na een half uur komt met shakerpercussie en daarop voortborduurt, komt de Bravo zowaar tot leven. Er wordt af en toe al hard gedanst. Een jongen maakt limbo-bewegingen onder een rood-wit verkeerslint.

Lees ook: Balletdanser Sergei Polunin ontroert in de nacht op Lowlands

Floating Points

Echt los gaat het daarna bij Floating Points. De soul en disco-dj maakte een paar jaar terug het prachtig subtiele album Elaenia, vol fluisterelektronica. Sindsdien trad hij veel op met band. Wat later op de avond doet hij een soloset in de India. Die begint veelbelovend: de basis is een dikke technobeat met een warme bas die wordt aangevuld met subtiele hogere trippatronen. De vloer golft op en neer. Maar tegen het einde vonkt het op een verkeerde manier en knettert het ineens wat lang. De groove raakt hij kwijt en gelukkig mag publiekslieveling Peggy Gou het stokje dan overnemen. Gou doet wat ze goed doet: een steady groove neerzetten met een vleugje acid. Het is geen set die je doet jubelen van euforie maar wel een die effectief is en een goede basis legt voor de nacht.

Lees ook het verslag van Hester Carvalho over wat eerder op zaterdag gebeurde: N.E.R.D. is nog niet versleten

Echt betoverend is de set van Daniel Avery in de grote Bravo-kathedraal ernaast. Wat gisteren niet lukte lukt, gebeurt vandaag wel: de tent wordt omgevormd tot superclub. Daniel Avery doet dat als een moderne messias, zijn blonde krullenkrans uitgelicht als aureool. Hij past een minimal-benadering toe op verfijnde technoplaten met een rijk sounddesign die hij eindeloos vaak laat terugkomen. Het zijn prachtige sfeervolle dj-tools met subtiele synthlijnen waarmee hij de Bravo betovert. Hij speelt techno waar je even stil van wordt. Charlotte de Witte levert daarna ook goed werk door juist snel en dynamisch haar techno de zaal door te jagen.

Nederland, Biddinghuizen, 18-08-2018. Concert van Charlotte de Witte op Lowlands 2018. Foto: Andreas Terlaak
Nederland, Biddinghuizen, 18-08-2018. Sfeer op Lowlands 2018. Foto: Andreas Terlaak
Charlotte de Witte
Foto Andreas Terlaak

Toet-boink-house

In de India is het deze avond iets minder spannend, terwijl Peggy Gou toch kundig voor Red Axes de weg had geplaveid. Maar de tegendraadse rockers van het psychedelische duo uit Israël grijpen naar vrij bombastische platen en makkelijke toet-boink-house om de massa in beweging te houden. Soms is er even een leuke verrassing zoals een punkplaat zonder beat als break. Maar wie ze ooit live hun gitaren en instrumenten heeft zien sampelen weet dat ze beter kunnen. De climaxen zijn voorspelbaar en de langgerekte psychedelische elementen van hun eigen werk komen niet helemaal uit de verf.

Beter zocht je als bezoeker op dit moment je heil bij het verrassingsoptreden van Job Jobse in de Adonis, de geheime queerbar die eruitziet als Grieks eethuisje. Of je keerde terug naar de Bravo voor het grote slotakkoord van dr. Rubinstein. De Israëlische belofte bracht de tweede Lowlands-nacht tot een groots einde. Zij schroefde het tempo op en speelde platen met veel bas, kort op elkaar gemixt. Ze schakelt van sfeervolle synthesizerplaten op naar hardcore-tracks en mixt dwingend, hard en snel. De zaterdagnacht was er een van vele hoogtepunten.

    • Rolinde Hoorntje