Vrij zijn is...wandelen met alpaca’s

Vrij en fotograaf laten zien hoe we uit de sleur breken. .

Alpha voorop, dan Arenda, dan Ada en als laatste Aafje. Zo lopen ze altijd. Grijs, bruin, wit, wit. Eten doen ze in dezelfde volgorde. „Alleen poepen, dat doen ze tegelijk”, vertelt Mara Houmes-Vlaander (32). Een half jaar geleden kocht zij samen met man Jacco deze roedel alpaca’s. Ze hadden al twee tamme pauwen en drie tamme kalkoenen – „kalkoen Oscar zit zelfs op schoot” – en in het laatste stukje wei konden de Zuid-Amerikaanse kameelachtigen komen.

Ze vallen op, hier in het Zeeuwse Aagtekerke. „Zelfs de koeien kijken verbaasd.” Maar ook de mens valt de alpaca’s op. Al op dag één werd er gestopt: „Mag ik daarmee op de foto?” en „Organiseert u ook wandelingen?” De alpaca bleek hip. Na eenhoorns en flamingo’s zijn het nu alpaca’s die op T-shirts, mokken en inpakpapier prijken. „Ze zijn heel erg lief, heel erg rustig en heel erg zacht”, verklaart Houmes-Vlaander de trend. „Spugen doen ze maar heel af en toe.” Vijf keer per dag ging Houmes-Vlaander met de dieren aan de slag. Nu eten ze uit je hand, reageren ze op hun naam en geven pootjes. En lopen ze aan een lijntje tijdens de wekelijkse alpacawandelingen.

Ze zijn zo mak als lammetjes

Kristof Maes

Sheila Cheung (32) en Jina Langeveld (31) maakten via sociale media kennis met de alpaca. „Echt wat voor ons, zo’n alpacawandeling”, vond Langeveld. „We zijn al eens naar babygeitjes gaan kijken en naar het mopshondjesfestival geweest.” Dit soort dingen ondernemen ze om even „lekker gek” te doen: „kinderlijk stampvoeten bij het zien van zo’n pluizenbol.” En om foto’s te maken. Cheung aait alpaca over hoofd, klik, Cheung wandelt met alpaca, klik, Cheung voert alpaca brokjes, klik. „Het is fantastisch.”

Voor de familie Maes is het niet alleen voor de fun. „Mijn vrouw en kinderen willen graag een hond”, vertelt Kristof Maes (37). „Maar ik heb liever een kat. Zo’n mooie zachte raskat.” En nu? „De middenweg: een chihuahua.” Om de kinderen te laten zien hoe ze voor een beestje moeten zorgen, „uitlaten en zo”, zijn ze vandaag mee met de alpacawandeling. „Ze zijn zo mak als lammetjes.”

Na de wandeling van zo’n anderhalf uur worden de alpaca’s in het weitje gezet, „om te poepen” op hun vaste poepplek. Mara Houmes-Vlaander zet ondertussen thee en koffie. Alpaca’s blijken ook zeer geschikte om mee te highteaën. Terwijl Cheung en Langeveld hun etagère vol soezen en scones leegeten, duwen de alpaca’s hun zachte neuzen in hun nek. Op zoek naar wortels en aardbeien. „Pas op hoor”, waarschuwt Houmes-Vlaander terwijl ze mini-hamburgers en kaasbroodjes uitdeelt. „Zij mogen níét van tafel eten.” Als hun lippen rood zijn van de aardbeien die hun gevoerd zijn, gaan de alpaca’s weg. Op een rijtje van groot naar klein. Alpha, Arenda, Ada en Aafje.

    • Peter de Krom
    • Astrid van Rooij