Een zonnepark tegen het dorp aan.

Foto Merlin Daleman

Dit dorp produceert acht keer zoveel energie als het verbruikt

Steun van bewoners is cruciaal voor een succesvolle verduurzaming. Dat is de rode draad in de serie van drie (foto)reportages. Het Duitse dorp Wildpoldsried is de proeftuin van Siemens geworden.

Als er een mondiale ranglijst zou zijn voor duurzame gemeenten, dan zou Wildpoldsried wel eens bovenaan kunnen staan. Het Beierse dorp produceerde vorig jaar acht maal meer duurzame stroom dan het zelf gebruikt.

Een enquête onder de 2.600 inwoners vormde bijna twintig jaar geleden het startpunt. Uit dat onderzoek kwam het idee voort om van Wildpoldsried een ecologische koploper te maken. Een visie die de letters Wir meekreeg: Wildpoldsried innovativ und richtungsweisend. Zo bleek 92 procent van de ondervraagden voor de bouw van twee windmolens te zijn. Dertig mensen waren destijds bereid daar eigen geld in te steken. Twee jaar later verrezen nog eens twee windmolens, ditmaal betaald door 94 bewoners.

Inmiddels is voor meer dan 50 miljoen euro in duurzame energie geïnvesteerd. Wind, de vele uren aan zon, hout uit de omliggende bossen en de beschikbare koemest spelen hierin de hoofdrol in deze energietransitie. Honderden mensen doen volgens burgemeester Anro Zengerle enthousiast mee. Dat komt hem zeker ook omdat het voor de bewoners erg profijtelijk is.

Het meeste geld is in lokale verenigingen gestoken die onder meer op grote schaal zonnepanelen hebben geplaatst. Als de kosten zijn terugverdiend, gaat een deel van de inkomsten naar de investeerders en een deel wordt besteed aan nieuwe projecten. Biogasinstallaties, houtversnipperaars en drie kleine waterkrachtcentrales zijn allemaal gezamenlijk bezit van de dorpelingen.

Inmiddels is Wildpoldsried een laboratorium geworden. Onder meer voor Siemens. Het concern werkt met regionale partners aan een zogeheten smart grid. Dat is een slim stroomnetwerk dat vraag en aanbod van energiebronnen op elkaar kan afstemmen. Overmatige productie kan dan deels worden opgeslagen in de beschikbare elektrische auto’s of in de aangeschafte lithium-ion-batterijen. Doel is om een eigen ‘micro-netwerk’ te krijgen dat overigens nog wel zijn overschot aan de buren moet kunnen verkopen. Waarom Siemens voor dit Beierse dorp heeft gekozen als proefterrein? Volgens de projectleider omdat de situatie die nu in Wildpoldsried bestaat over enkele jaren in heel Duitsland standaard zal zijn.

De boerderij van Wendelin Einsiedler, de man die de corporaties waarmee veel windmolens zijn gefinancierd startte. Op de achtergrond een biogasinstallatie.Foto Merlin Daleman
De stal van Einsiedler - op het dak liggen zonnepanelen.Foto Merlin Daleman
Een deel van het dorp wordt van het elektriciteitsnet losgekoppeld. Hun energievoorziening wordt aangevuld met grote batterijen van Siemens, hier op de foto te zien.Foto Merlin Daleman
De controlroom van de batterijen van Siemens, in het centrum van het dorp.Foto Merlin Daleman
Een groot zonnepark aan de rand van het dorp.Foto Merlin Daleman
‘Chickenking’ Anton Epp heeft ook zonnepanelen op zijn dak liggen.Foto Merlin Daleman
De plaatselijke supermarkt - ook hier liggen zonnepanelen op het dak.Foto Merlin Daleman
Twee meisjes spelen op het sportterrein. In het gebouw op de achtergrond staat de noodgenerator voor het dorp.Foto Merlin Daleman
Een zonnepark tegen het dorp aan.Foto Merlin Daleman
De milieustraat wordt elke zaterdag druk bezocht - de rijen staan dan tot buiten de poortFoto Merlin Daleman

Dit project van de Oostenrijkse journalist Michael Riedmüller en de Nederlandse fotograaf Merlin Daleman is mede mogelijk gemaakt door een bijdrage van ‘Reporters in the Field’ van de Robert Bosch Stiftung.

Correctie (2 september 2018): in een eerdere versie van dit stuk stond ‘Wildpoldsried innovativ und richtingweisend’. Dat moest ‘Wildpoldsried innovativ und richtungsweisend’ zijn.

    • Erik van der Walle