Recensie

Op zijn derde album ‘Astroworld’ vindt Travis Scott eindelijk eigen stijl

Rap

Travis Scott kanaliseert op ‘Astroworld’ een energie die je niet per se van hem gewend bent. Hij lijkt meer om de inhoud te geven dan om het gebruikelijke gestuiter.

Travis Scott tijdens een optreden op het Super Bock Super Rock Festival in Portugal in juli 2018. Foto Jose Sena Goulao/EPA

Met zijn stevige trapbeats, hypnotiserende melodieën en met Auto-Tune bewerkte vocalen bracht Travis Scott de afgelopen jaren menige clubganger in trance. Zijn singles waren sterk, maar de albums kregen de kritiek dat hij met te veel gastartiesten samenwerkte en ook als zijn gasten ging klinken. Op zijn derde album Astroworld heeft de 26-jarige Travis Scott eindelijk zijn eigen draai gevonden – al is het wederom tussen de vele gastoptredens in.

De plaat, vernoemd naar een gesloten pretpark in thuisstad Houston, heeft een indrukwekkende lijst gastbijdragen; grote sterren als Drake en The Weeknd. Maar ook relatieve nieuwkomers als Gunna en NAV. Op ‘Yosemite’ gunnen die laatste twee samen met Travis een blik op hun succesvolle leven, waarin juwelen, dure merkkleding en een privéjet niet ontbreken. Het lijkt een mooi leven, maar door de sobere, ingetogen uitvoering – inclusief droevig rifje op akoustische gitaar – lijkt het ook een vloek te zijn. „Hop off a jet, barely get rest”, rapt Gunna. Gevolgd door Scott, die iets beter om kan gaan met slaapproblemen: „Couple of angels that’s watching my soul / jet got a bed, it’s bigger windows.

Travis Scott kanaliseert op Astroworld een energie die je niet per se van hem gewend bent. Een tekstuele hoogvlieger is hij nooit geweest, maar op dit album lijkt hij toch echt meer om de inhoud te geven dan om het gebruikelijke gestuiter.

Op ‘Stop Trying To Be God’ omarmt hij het idee dat God een plan heeft voor iedereen en dat hij tevreden moet zijn met het zijne. Dat doet hij omringd door een sterrenensemble: Kid Cudi, de Britse songwriter James Blake en in het refrein klinkt zelfs de mondharmonica van Stevie Wonder. Ze tillen samen Scott naar de top van zijn kunnen.

Het blokje tracks dat dient als opmaat naar afsluiter ‘Coffee Bean’ is een ietwat karige bedoeling op een verder heel kleurrijk album. Die finaletrack is dan weer subliem; op traditionele hiphopinstrumentatie reflecteert hij op zijn kersverse vaderschap en de schijnbaar moeilijke start van zijn relatie met Kylie Jenner: „Your family told you I’m a bad move / plus I’m already a black dude.

Travis Scott heeft meer te bespreken dan ooit en dat levert een fijn uitgewerkt album op. Hij praat over zijn gevoelens voor zijn familie en heeft zijn inspiratiebronnen meer dan op vorige albums weten om te zetten in een eigen, sfeervolle sound.

    • Bowie van Loon