Opinie

    • Wilfried de Jong

Feyenoord en het lege mobieltje

Het is allemaal de schuld van Neelie Kroes. Zij kreeg het als eurocommissaris voor elkaar dat het gebruik van je mobieltje in het buitenland niet meer tot buitensporige kosten leidt. Live sport kijken op zo’n klein schermpje is al lang geen wonder meer. Heel verslavend. Niemand holt daags na een belangrijk duel in het buitenland nog naar de kiosk voor een Nederlandse sportkrant.

De afgelopen week liet ik mij twee keer verleiden tot het aanklikken van een wedstrijd van mijn stadsclub Feyenoord.

Voor de ontspanning, dacht ik.

Beide keren kwam ik bedrogen uit. In de voorronde voor de Europa League werd het elftal overklast door het Slowaakse Trencin en in de eredivisie uitgelachen door De Graafschap.

Dat kijken moest een beetje stiekem, met het geluid uit. Anderhalf uur staren op een mobieltje, dat doe je niet op vakantie.

„Even het weerbericht voor de komende dagen bekijken”, loog ik.

Of: „Groente en fruit wordt eind dit jaar duurder door de aanhoudende droogte.”

Ondertussen zag ik hoe al die mini-Feyenoorders onbeholpen over het veldje banjerden, zonder frisse ideeën en met gebrek aan daadkracht. Er stak niemand bovenuit, zelfs Steven Berghuis niet.

Na het debacle in de uitwedstrijd tegen Trencin wilden supporters hun reisgeld terug van de Rotterdamse clubleiding. Daar was iets voor te zeggen.

De afgelopen dagen lieten wifi en 4G me in de steek in het vakantiehuis. Buiten was het bereik nauwelijks beter tijdens het duel tegen De Graafschap. Vanuit een klapstoel zag ik het woordje ‘buffering’ staan over het hoofd van de uit het veld gestuurde Eric Botteghin. Hetzelfde stempel kreeg het rood van Jean-Paul Boëtius.

Of ik soms sport zat te kijken, was de plotselinge vraag vanuit het vakantiehuisje?

„Nee hoor, ik lees net een bericht dat er vanavond tientallen vallende sterren te zien zijn.”

Ik kon zo elf zielige exemplaren bij naam noemen, maar ik hield de voetbalellende voor me.

Mijn beeldscherm gaf na anderhalf uur wedstrijd kijken nog maar nauwelijks licht. Feyenoord ging met negen man roemloos ten onder.

Aanvoerder Jordy Clasie dacht na afloop dat Feyenoord ‘compacter’ moet gaan spelen. Achter hem liep de materiaalman van De Vijverberg met een cornervlag langs; dát zag er nog eens verdomd compact uit.

De accu van mijn mobieltje was bijna leeg. Ik duwde een stekkertje in het toestel.

Ondertussen dacht ik aan het versturen van een mail aan het bestuur van Feyenoord; of ik mijn gemaakte telefoonkosten bij de club kon declareren. Maar nee, de humor zou in het diepe zuiden van Rotterdam even ver te zoeken zijn.

Een paar uur later liep ik langs mijn mobieltje. Het was weer voor de volledige 100 procent opgeladen, klaar voor een nieuw potje live voetbal.

Zo snel kan het gaan, Feyenoord.

Wilfried de Jong is schrijver en programmamaker.

    • Wilfried de Jong