‘We kregen veel gezeur over ons leeftijdsverschil’

Spitsuur Jessica Benedictus (58) en Christiaan Benedictus-van Dam (37) leerden elkaar kennen via haar bedrijf en wonen op een woonboerderij in Loosdrecht. „Ik leef echt in het nu. Ik denk niet meer aan de toekomst.”

Chris: „In 2015 zijn Jessica en ik getrouwd. Sindsdien heb ik Jessica’s achternaam.”Jessica: „Het was een gipsy wedding, met een zigeunerorkest, in onze tuin. De laatste gast vertrok pas na drie dagen.”Chris: „Toen de wijn op was.”

Jessica: „Ik heb al vijfentwintig jaar eigen bedrijven in marketing en communicatie. In 2010 kwam Chris solliciteren als software ontwikkelaar. Hij was mager, had flaporen. ‘Wat moet ik met die vent?’, dacht ik.

Chris: „Dat magere is er inmiddels wel af.”

Jessica: „Ik dacht: ik neem ’m aan voor drie maanden, daarna kan hij in dienst bij het internetbedrijf, waar ik destijds een participatie in had. Maar hij bleek zoveel te kunnen dat ik hem na drie maanden zelf in vaste dienst heb genomen. Hij had aan één woord genoeg om een complexe applicatie te bouwen. Bovendien nam hij initiatief en durfde hij alles tegen me te zeggen.”

Chris: „Ik ben zelf lang ondernemer geweest, dat scheelt.”

Jessica: „Twee jaar later ging het uit met mijn toenmalige partner en kreeg ik veel steun van Chris. Op een gegeven moment kregen we een relatie.”

Chris: „Niemand op de zaak mocht het weten, dus dat gaf nogal wat gedoe.”

Jessica: „En toen het wel bekend werd, kreeg ik veel gezeur over ons leeftijdsverschil. ‘Hij is uit op je geld’, ‘hij zou je zoon kunnen zijn’, dat soort dingen. Alleen mijn vader en stiefmoeder vonden hem geweldig. Mijn vader is ook zeventien jaar ouder dan zij.”

Chris: „En mijn stiefvader is 23 jaar jonger dan mijn moeder en vijf jaar jonger dan ik.”

Jessica: „Ik heb de leukste schoonmoeder ter wereld, ze is drie jaar jonger dan ik en we doen veel leuke dingen samen. Ze komt ook regelmatig logeren.”

Chris: „In 2015 zijn Jessica en ik getrouwd. Sindsdien heb ik Jessica’s achternaam.”

Jessica: „Het was een gipsy wedding, met een zigeunerorkest, in onze tuin. Een grote barbecue erbij, iedereen in korte broek en ik in een jurk van 4 dollar. Mijn vader, toen 87 jaar oud, speelde viool en goochelde voor de kinderen. Er was een astroloog en een waarzegster. De laatste gast vertrok pas na drie dagen.”

Chris: „Toen de wijn op was.”

Jessica: „Zo’n bruiloft past wel bij mijn Joodse achtergrond. Niet van dat stijve gedoe. Bij mijn ouders was het ook altijd een zoete inval.”

Geen leven zonder werk

Chris: „Als we samen zijn, praten Jessica en ik altijd over werk.”

Jessica: „Op dit moment richten we ons op twee bedrijven: Combat, een bureau voor strategische jongerenmarketing en -communicatie. En Next Heroes, een studio met vormgevers en tekstschrijvers. Werk en privé lopen bij ons volledig door elkaar. Onze zakenrelaties zijn meestal ook vrienden. Voor mij is er geen leven zonder werk, ik ben er altijd mee bezig. Zelfs als ik met de honden wandel. Alleen als ik paardrijd denk ik even niet aan mijn werk.”

Chris: „Mijn werk bestaat voor een groot deel uit studeren, want programmeren verandert continu. Hoe kan het sneller, efficiënter en goedkoper? Ter ontspanning speel ik computerspelletjes. Dan kruip ik heel even in een ander personage. En ’s avonds ‘vlieg’ ik met een trainingssimulator met een Boeing of een Airbus.”

Jessica: „Ik vind vliegen doodeng, maar ik vind het heel geruststellend dat Chris in geval van nood een vliegtuig veilig aan de grond zou kunnen zetten.”

Chris: „Al mag je als passagier vanaf 2001 niet meer in een cockpit komen.”

Jessica: „Maar mochten ze hulp nodig hebben, dan ben jij er.”

Chris: „In het verleden was mijn work-life balance beter. Toen was ik afwisselend een half jaar in Nederland en een half jaar in Brazilië, waar mijn vriendin woonde. In Nederland scoorde ik dan opdrachten, die ik in Brazilië op het strand uitwerkte. Toen de relatie uit ging, ben ik teruggekomen naar Nederland. Maar de wens om weer naar het buitenland te gaan is er nog steeds.”

Jessica: „Maar mijn vader leeft nog en tobt met zijn gezondheid. Ik ben enig kind, dus ik ben nu echt hier nodig. Volgens een vriend die astroloog is, heb ik de inborst van een hulpverlener – iedereen vertelt altijd zijn levensverhaal aan mij.”

Chris: „Zelfs wildvreemde mensen in de supermarkt.”

Jessica: „Ik vind het fijn om mensen te helpen. Soms praten we avonden lang met mensen over hun problemen.”

Chris: „Daarom vinden we opdrachten met een maatschappelijk aspect ook het leukste. We zijn geen mensen die passen bij een zoutjesfabrikant.”

Energie uit Israël

Jessica: „Geld geven we uit aan eten en drinken. En ik heb een heel gezellige familie in Israël, die we zo vaak mogelijk bezoeken.”

Chris: „Aan vakantie geven we weinig uit. Dit jaar zijn we helemaal niet weg geweest, wegens tijdgebrek.”

Jessica: „Maar vorig jaar en het jaar dáárvoor zijn we wel drie keer geweest, naar Kaap-Verdië, Mexico en Israël. In december wil ik weer naar Israël. Ik krijg heel veel energie van dat land. Als ik echt heel moe ben, wil ik naar Jeruzalem.”

Chris: „Er schijnt een magneetknooppunt net boven Israël te hangen.”

Jessica: „Onze paarden kosten natuurlijk ook geld. We denken er weleens over om iets professioneels met paarden te gaan doen.”

Chris: „Of met koken. Want ik kook heel graag. Ik zou wel in Portugal willen wonen en daar iets opzetten met eten.”

Jessica: „Ik leef echt in het nu. Mijn huis is tweemaal afgebrand, ik heb kanker gehad, mijn zakelijk succes heeft ups en downs gekend, sommige vrienden hebben gezondheidsproblemen. Ik denk niet meer aan de toekomst.”

Chris: „Daar heb je mij voor.”

    • Friederike de Raat