De oudste is ‘gruwelijk snel’, de jongste heeft ‘peper in de reet’

BMX-zussen Smulders

Laura en Merel Smulders zijn zussen, rivalen en de nummers één en twee van de wereld. Hun credo: verliezen is geen optie.

BMX-zussen Laura (links) en Merel Smulders tijdens de kwalificaties in Glasgow.Foto Robin van Lonkhuijsen/ANP

Dat ze elkaar in het heetst van de strijd ooit van de baan zullen rijden, sluiten Laura en Merel Smulders niet uit. Brengt de sport BMX met zich mee, vinden ze. Meedogenloosheid is een vereiste om de beste te zijn. Wie met dat kleine fietsje op die specifieke bobbelbaan even niet oplet, is onmiddellijk gezien. En daar houden de ‘Smulders Sisters’ niet van.

Voorlopig is Laura (24), de oudste, de beste. Zij won in 2012 olympisch brons in Londen en werd twee maanden geleden in Azerbajdzjan wereldkampioen, voor haar vier jaar jongere zus.

Nummer één en twee van de wereld, een ongekend familiesucces dat de Smulders’ dit weekeinde op de EK in Glasgow willen evenaren. Zijn ze min of meer aan hun stand verplicht, vinden de vrouwen stiekem zelf ook.

Mooi, spontaan stel, Laura en Merel. En totaal verschillend, karakterologisch en qua uiterlijk. Laura is een blondine en Merel heeft donker haar. „Laura is zelfverzekerd en op de baan gruwelijk snel”, typeert Merel haar oudere zus, zonder dat er jaloezie in doorklinkt. „Elke keer als ik haar zie fietsen, denk ik: dát wíl ík óók.”

Kwestie van tijd, denkt Laura, die vindt dat Merel verder is dan zij op haar twintigste. „Ze is af en toe nog een beetje wild”, zegt ze. „Komt door haar impulsiviteit. Merel heeft nooit rust, altijd peper in de reet. Ze wordt weleens gek van mij als ik weer zo rustig blijf.”

Op de eerste BMX-dag in Glasgow waren Laura en Merel Smulders vrijdag in dezelfde kwalificatiegroep ingedeeld. Laura, in de regenboogtrui die ze als wereldkampioen mag dragen, won alle drie runs, overtuigend. Twee keer net voor Merel, die even zo vaak voorop lag, maar op de meet werd gepasseerd. Verliezen is geen optie voor Laura, zelfs niet van Merel, en zelfs niet als de klassering er niet toe doet. Want beiden haalden fluitend de achtste finales van zaterdag.

Merel Smulders maakt vlogs. In deze kun je de zussen volgen tijdens het WK in Azerbajdzjan:

Eigen commerciële ploeg

Ze maken elkaar sterk, vinden ze. De kracht halen ze uit hun samenwerking in de commerciële ploeg TVE-Oegema, dat de familie Smulders – vader Frank is de teammanager – heeft opgericht. De twee BMX’ers hebben zich uit sportief ongenoegen losgezogen van de wielerbond KNWU. Ze vergelijken zich met oud-schaatser Rintje Ritsma, die in de jaren negentig brak met de kernploeg en met steun van Sanex een eigen team begon. Het verschil: Ritsma botste met de bond, de zussen Smulders verlieten de nationale selectie in goed overleg met de KNWU.

Laura zag de gezamenlijke aanpak van de nationale selectie, onder leiding van bondscoach Bas de Bever, als belemmering van haar individuele ontplooiing. Ze verlangde een op haar persoon toegesneden programma. „Ik haalde niet het maximale uit mezelf. Net die laatste vijf tot tien procent ontbrak. Dat gold bijvoorbeeld voor mijn start, heel bepalend bij BMX. Het moet beter, dacht ik. Als je blijft wachten, krijg je achteraf spijt. Dus heb ik vier jaar terug de stap naar een eigen merkenteam gemaakt.”

De voordelen? Laura somt ze in één adem op: een eigen trainer, een persoonlijk trainingsprogramma, meer afwisseling vanwege de baantrainingen kriskras door het land en extra aandacht van specialisten als een bewegingswetenschapper, een diëtist en een krachttrainer. En dan kan ze haar passie ook nog eens delen met haar zus. Hoe mooi is dat?

Mede na een lobby van team Smulders besloot de internationale wielrenunie UCI na de Olympische Spelen van Rio de Janeiro het primaat van nationale teams bij internationale wedstrijden op te heffen. Sinds twee jaar mogen ook merkenteams zich inschrijven. Alleen op de WK en Olympische Spelen voegen de zussen Smulders zich bij de nationale ploeg, verder opereren ze zelfstandig.

Budget ruim twee ton

Het budget van de ploeg – ruim twee ton – gaat grotendeels op aan materiaal, reizen en het salaris van trainer Martijn Jaspers. Laura en Merel krijgen een vergoeding, maar leven grotendeels van hun A-status van sportkoepel NOC*NSF, grofweg 1.500 euro per maand.

Merel heeft er bij een sponsor voor twaalf uur per week een baantje bij en via thuisstudie heeft ze een minor strafrecht afgerond. Ze wil binnenkort een nieuwe studie oppakken. „Doet ze allemaal vanwege haar onrustige karakter”, zegt Laura, die zich fulltime professional noemt. „Ik doe er niets naast. Ja, veel rusten.” Lachend: „Daar ben ik heel goed in.”

    • Henk Stouwdam