Jack Mestrom wint met ‘Nieuwsgierige vos’ de publieksprijs van juli, met als thema ‘Buiten’

Nieuwsgierige vos Jack Mestrom

‘Je kunt van alles van tevoren bedenken, maar de leukste dingen gebeuren toch onverwacht’

„Ik had een tip gekregen van een andere natuurfotograaf: de Amsterdamse Waterleidingduinen, daar moest ik zijn om vossen te fotograferen”, vertelt Jack Mestrom uit het Zuid-Limburgse ’t Reutje. „Dus ben ik ’s morgens om vier uur opgestaan. Vervolgens heb ik 200 kilometer in de auto gereden en kwam er om half zeven aan. Maar het regende en waaide, en ik dacht: dit vinden vossen niet leuk.”

„Om een uur of negen klaarde het wat op. Ik heb wat rondgelopen, maar er was geen vos te zien. Ja, wat denk je: die beesten laten zich niet sturen. Om 2 uur ’s middags dacht ik: het is mooi geweest, ik ga weer op huis aan. Jammer, want thuis hadden ze me al helemaal voor gek verklaard dat ik zo vroeg opstond, en als je dan ook nog eens met niks thuiskomt, is dat natuurlijk dubbel zuur.”

Iets bruins
„Net toen ik terug naar de auto wilde lopen, zag ik iets bruins liggen. Maar ja, je weet het niet; op een gegeven moment ga je elke bruine vlek voor een vos aanzien. Dit was er echt een. Hij lag volkomen stil, dus ik dacht: die is dood. Maar nee, hij lag daar gewoon te slapen! Normaal gesproken weten ze al uren van tevoren dat je eraan komt. Maar deze reageerde helemaal niet. Ik heb echt flink geluid moeten maken om ’m te wekken.”

“Ik lag op de grond om ’m van onderuit te kunnen fotograferen. Ik vind het mooi als je dieren op gelijke hoogte ‘pakt’; dan is het beeld veel sprekender. Hij kwam naar me toe, maar als ik bewoog, draaide hij zich meteen weer om. Het was een spel tussen de vos en de fotograaf. Op een gegeven moment kwam hij heel dichtbij. Ik heb foto’s gemaakt waarbij hij met z’n neus zowat in de lens zit. De vossen in Amsterdam zijn minder schuw dan in Limburg, merkte ik wel.”

Telefoon
„Deze foto heb ik trouwens niet met de spiegelreflex maar met mijn telefoon gemaakt. Even snel tussendoor, om te proberen. Ik sta er eerlijk gezegd van te kijken hoe scherp hij is. Als het licht goed is en je hoeft niet in te zoomen, kun je er heel behoorlijke foto’s mee maken.”

Mestrom, in het dagelijks leven hoofd van de afdeling Sport en Bewegen van de gemeente Roermond, heeft zijn telefoon altijd bij zich. Dat is niet voor niks. „Ik ben fervent hardloper en lid van Running Roerdalen. In 2011 is onze trainer tijdens het hardlopen overleden. Hij was alleen en had geen telefoon bij zich. Uiteindelijk hebben ze hem met een helikopter ergens in de omgeving gevonden. Sinds die tijd ga ik nooit meer zonder telefoon de deur uit, zeker niet tijdens het hardlopen.”

Oog voor de omgeving
Positieve bijkomstigheid is dat hij tijdens het sporten tegenwoordig veel meer oog heeft voor de omgeving. Zijn passie voor natuurfotografie heeft er een boost door heeft gekregen. Ziet hij wat moois tijdens het lopen – “dassen, vossen, reeën, hazen, bevers, allerlei vogels… je komt van alles tegen, als je maar vroeg genoeg op pad bent” – dan legt hij het vast met zijn telefoon. Is het de moeite waard, dan keert hij later met zijn spiegelreflex terug. Daarbij werkt hij zo puur mogelijk. „Ik hou er niet van om allerlei flitsers of superlange lenzen mee te zeulen. Ik werk met het bestaande licht en probeer zo dicht mogelijk bij het onderwerp te komen.”

Dat heeft weleens tot hachelijke situaties geleid. „Ik heb ooit oog in oog gestaan met een groot wild wijn. Ik schrok me rot. Maar hij ook. We stonden even doodstil tegenover elkaar, toen zijn we omgedraaid en allebei snel een andere kant op gelopen. Ik heb nog een foto kunnen maken, maar die was door alle commotie jammer genoeg niet scherp.”

Kicken
Soms leidt zijn aanpak juist ook tot plezierige ontmoetingen. „Ik zag twee volwassen reeën met hun twee kleintjes staan. Dwars door het riet ben ik naar ze toe gekropen; tot mijn middel was ik zeiknat. Net toen ik mooi dichtbij was, hadden ze me in de gaten en liepen ze weg. Balen. Plotseling draaide een van die kleintjes zich om en kwam zo naar me toe gerend. Fantastisch! Dat is kicken hoor, als je dat kan vastleggen. En dat is ook het mooie van fotografie: je kunt van tevoren van alles bedenken, maar de leukste dingen gebeuren toch onverwacht.”

Het thema van augustus is “Vakantie”. Inzenden en stemmen kan tot 31 augustus 17:00 uur op nrc.nl/fotowedstrijd

    • Jos Jägers