Mamma May! Brexit in zes ABBA-hits samengevat

Brexit

Volgens het satirisch blad Private Eye kan Brexit opgevat worden als een sombere ABBA-musical. ziet in zes ABBA-hits metaforen voor de Brexit.

Illustratie Marike Knaapen

Het Britse satirische blad Private Eye vatte Brexit samen als een mislukte parodie op de nieuwe ABBA-musicalfilm Mamma Mia! Here We Go Again!. Op het omslag van het nummer van begin augustus stonden de politieke hoofdrolspelers in het Brexit-drama, zoals premier Theresa May, de voormalig minister van Buitenlandse Zaken Boris Johnson, afgebeeld als hoofdrolspelers uit de film, onder de tekst Mamma May! Here We Go Again. Met de begeleidende tekst: The feel-bad event of the summer.

Daaronder werden een paar ABBA-hits als Brexit-hits geparodieerd: „Featuring: Knowing Me, Knowing EU, Gimme Gimme Gimme A Plan After Midnight, S.O.S.”

Er is zeker een link tussen de nog immer populaire Zweede popgroep ABBA en de Europese Unie. Een van de vier ex-ABBA-leden, componist, zanger en gitarist Björn Ulvaeus (73), zei in juli nog in een interview in The Guardian: „Ik ben door en door een Europeaan, en echt heel bedroefd dat sommige Britten niet meer bij hun vrienden willen blijven. Ik begrijp het gewoon niet.” ABBA, zei hij, „is zo’n Europees idee. We haalden onze inspiratie van Franse chansons, Duitse schlagers, Italiaanse ballades en Scandinavische volksmuziek,” in het interview dat oorspronkelijk een podcast van The Economist was.

Brexit leende zich zeker voor een musical, zei hij, maar hij ging die niet maken. Dat is ook niet nodig. Er zijn ABBA-songs genoeg die van toepassing op Brexit zijn:

Waterloo (1974) – Napoleons nederlaag bij Waterloo inspireerde ABBA tot een liefdeslied waarmee ze in 1974 het Eurovisie Songfestival wonnen. In het nummer geeft de overwonnene zich over aan een liefde die hij niet langer kan weerstaan, met zinnen als „And how could I ever refuse/ I feel like I win when I lose / Waterloo I was defeated, you won the war.” Er zijn veel Waterloos, nederlagen, in Brexit, te beginnen bij het referendum dat toenmalig Brits premier David Cameron organiseerde over Brexit. Hij en velen met hem dachten dat de Britten ervoor zouden kiezen om in de EU te blijven. Maar dat gebeurde niet. Een kleine meerderheid was voor Brexit. Vervolgens organiseerde de nieuwe premier May tussenverkiezingen vanuit het idee dat ze steun zou krijgen voor haar Brexitplannen. Maar ze verloor zetels, en won nipt, verzwakt. De pogingen van haar regering om de Britse voorwaarden voor uittreding aan de overige EU-landen te slijten, lijken ook op een Waterloo uit te lopen.

S.O.S. (1975) - Er moeten voedsel- en medicijnvoorraden aangelegd worden, mocht er een Brexit zonder handelsafspraken (No-Deal) met de EU komen, hebben Britse overheidsvertegenwoordigers deze zomer gezegd. Er komt een noodplan. Dat is niet het enige S.O.S.-signaal uit Groot-Brittannië vanwege de Brexit. De Britse triphopband Portishead heeft een sombere versie van ABBA’s liefdeslied ‘S.O.S.’ uitgebracht in 2016, als eerbetoon aan het vermoorde Britse anti-Brexitparlementslid Jo Cox. Haar moordenaar riep „Britain First” toen hij haar doodde, een week voor het Brexit-referendum.

Money, Money, Money (1976) – Gouden bergen werden de Britten beloofd door de voorstanders van Brexit. Zo zou volgens Nigel Farage en Boris Johnson de Britse nationale gezondsheidszorg NHS wekelijks 350 miljoen pond (zo’n 400 miljoen euro) erbij krijgen, die anders naar de EU zouden gaan. Het referendum was nog niet gewonnen, of de claim verdampte. Dat geld komt er niet. De hele Brexit is een opzetje van steenrijke rechtse, fervente vrijemarktaanhangers, zoals Jacob Rees-Mogg, afkomstig uit een familie van rijke kolenmijneigenaars, aldus columnist John Harris onlangs in The Guardian. Die superrijken denken voordeel te halen uit een EU-vrij, minder gereguleerd Groot-Brittannië. De rest lijkt met krimp genoegen te moeten nemen. De Britse munt, het pond, is ten opzichte van de euro gezakt na de Brexit-plannen, en verschillende bedrijven willen weg uit het Verenigd Koninkrijk.

Knowing Me, Knowing You (1976) – Als Knowing Me, Knowing EU is deze ABBA-hit over liefdesbreuk al veel als Brexit-parodie gebruikt. Met name de regels ‘Breaking up is never easy I know, but I have to go’, lijken van toepassing op de moeizame Brexit-onderhandelingen tussen de Britten en de EU. De harde Brexiteers in Mays partij stellen keer op keer (‘Mamma Mia, here we go again’) dat de referendumuitslag voor Brexit een totale breuk met de EU vereist (‘The Winner Takes It All’).

Voulez-vous? (1979) – De Britse premier May bezocht deze zomer de Franse president Macron, met de vraag of hij niet de Britse Brexit-plannen wilde steunen. Ook andere leden uit haar kabinet hebben deze zomer Europese leiders bezocht, met eenzelfde ‘voulez-vous’-verzoek, maar tot nu toe zonder veel resultaat.

I Have A Dream (1979) – De Brexiteers zijn dromers: die dromen van een herleving van het oude, sterke Britse imperium en een eiland zonder vreemde buitenlanders. Maar zo ook de anti-Brexiteers, zoals oud-premier Tony Blair: die dromen van een tweede referendum waarbij de Britten kunnen kiezen om toch in de EU te blijven.

    • Paul Steenhuis