Avalon Emerson: Er is zoveel meer dan draaien met vinyl

Jarenlang combineerde Avalon Emerson haar dj-carrière met een baan als programmeur. „Nieuwe draaitafels kunnen zoveel.”

Avalon Emerson is een van de vrouwelijke dj’s die de afgelopen vier jaar het festivalcircuit veroverden. Foto Andreas Terlaak

Haar wieg stond in Arizona, tussen de cactussen en het rode woestijnzand die nog zijn afgebeeld op haar doorbraak-EP Whities 006 (2016). De zomers waren er snikheet en er was qua uitgaan niet veel meer te doen dan happy hardcore feestjes, vertelt Avalon Emerson (29) na een dj-set in Tilburg. Niet per se een vruchtbare voedingsbodem voor een carrière in de kunst. Maar volgend weekend staat ze prime time op het X Ray-podium op Lowlands. Net als Clara 3000, Volvox en dr. Rubinstein – alle drie ook te horen op Lowlands – is Emerson een van de vrouwelijke dj’s die de afgelopen vier jaar het festivalcircuit veroverden. Ze is dan ook een van de meest getalenteerde en technisch onderlegde dj’s van het moment.

Tot mei 2016 combineerde Emerson haar dj-carrière met een baan als programmeur. Ze is „dol op computers” en begrijpt niet dat veel dj’s het potentieel van de nieuwste cdj-draaitafels onbenut laten, hierop kun je draaien met een USB-stick. „De oudere generatie gebruikt de nieuwe cdj-draaitafels alsof ze nog vinyl draaien.” De nieuwe tafels hebben meer functies om de tracks te bewerken; zo kan je bijvoorbeeld markeerpunten op verschillende plekken zetten, tracks opknippen „en dit klinkt als promopraat, maar je kan je eigen remixen maken terwijl je aan het draaien bent”.

Ze heeft een eigen tagsysteem waarmee ze haar nummers labelt („een track kan acid, techno en breaky zijn tegelijkertijd”) en maakt ‘slimme playlisten’ die muziek analyseren en categoriseren op basis van die tags. Zo komen nummers – of zelfs hele playlists – waarvan ze anders het bestaan zou zijn vergeten omhoog in de suggesties tijdens het draaien.

Opknippen en omdraaien

Het uitbrengen van haar EP Whities 006 en de set die ze vorig draaide in de Londense club Printworks markeerden haar definitieve doorbraak. De dj-set waarin veel eigen tracks en onuitgebracht werk van vrienden zitten, is inmiddels 127.000 keer afgespeeld op muziekplatform Soundcloud. Fans sneden er onderdelen uit en plaatsten die op YouTube. Je hoort in die set hoe Emerson op haar typerende wijze nummers opknipt en de onderdelen soms in omgekeerde volgorde inzet. Zo jongleert ze met onderdelen van haar eigen tracks ‘Quoi’ en ‘Groundwater’.

Ze heeft een apart mapje, of beter gezegd een aparte ‘tag’, voor a capella’s. Berucht is haar op het eerste oog onwaarschijnlijke combinatie van de mierzoete r&b van zangeres Aaliyah en de donkere moerastechno van Gesloten Cirkels die ze ook liet horen tijdens het Rewire-festival in Den Haag. „Ik vind het allebei geweldig, dus wilde ik ze tegelijkertijd draaien. Waarom niet?” Emerson durft risico’s te nemen en zet extreme tempowisselingen in. Die veranderingen zet ze doelbewust in, „om de energie hoog te houden”.

In diezelfde set zit ook een nummer dat Vaseluchi en Matias Aguayo vlak na de Women’s March tegen Trump in 2017 uitbrachten met een fragment uit de speech van de woedende actrice Ashley Judd. Hierin hoor je een serieuzere kant van Emerson, die zich zorgen maakt over een verrechtsend politiek klimaat. „Dat was een bewuste politieke boodschap”, vertelt ze, maar ze noemt zichzelf geen activist. „Ik ben entertainer. Het is mijn taak om mensen een leuke avond te bezorgen.”

Vroeger maakte ze bewerkingen van nummers die ze uitbracht via een zelfgebouwde website, de zogeheten cybernedits. „In die tijd verscheen veel muziek in beperkte oplage en alleen op vinyl. Dan geef ik alles digitaal weg, dacht ik. Gratis en voor niks.”

Laptop als studio

Aan haar manier van draaien hoor je dat Emerson meer producer dan dj is. Haar ‘studio’ staat in Berlijn: een laptop met software. In een track als ‘The Frontier’ hoor je beats die klinken als rommelend grint en een vibrerende synthesizerlijn die prachtig organisch klinkt. Toch is het allemaal op die laptop gemaakt. „Ik ben honderd procent digitaal. Geluid is geluid.”

Als twaalfjarige maakte ze samen met haar zusje haar eerste nummers met software. Ze speelde gitaar in punkbands en nam de bandrepetities van een vriend op in haar moeders garage. Die input bewerkte ze elektronisch.

Nieuwe muziek ontdekte ze via haar ouders, blogs en chatrooms. „Er was altijd muziek in huis. Arizona had niet echt een dancescene voor de komst van EDM. Er waren alleen foute feesten die een overblijfsel waren uit de jaren negentig waar drum ’n bass, psytrance en happy hardcore werd gedraaid.” Ze probeerde een tijdje een journalistieke master, maar besloot al snel te gaan werken als programmeur. Ze kwam terecht in een woongroep in San Francisco. Doordeweeks schreef ze code, in de weekenden gaven ze feestjes. Elke vrijdag ging ze op pad met haar toenmalige vriend die wekelijks een muziekrubriek te vullen had in de San Francisco Weekly. Emerson maakte de foto’s. Ze bezochten alles van gabberavonden in Oakland tot nachtelijke reggaeconcerten. Het vormde haar tot muzikale veelvraat.

In 2014, op haar 25ste, besloot ze te verhuizen naar het mekka voor clubcultuur in Europa: Berlijn. Al in 2015 mocht ze zelf een vrijdagavond afsluiten in de Panoramabar, de bovenste verdieping van de club Berghain.

Plekken als Panoramabar hebben haar gevormd als dj, zegt ze. Ze roemt de flexibiliteit die je er hebt om „echt een breed palet aan muziek te draaien”, van oude raveplaten tot minimal, hiphop en zelfs techhouse. „Bezoekers zijn muzieknerds en kritisch. Je kan niet zomaar alles draaien, maar ook wel: als je het aan elkaar kan lijmen op een logische manier, gaan ze met je mee op reis.”

Al 26 jaar is Lowlands een trendsettend muziekstadje in de polder. Bij het 25 jarig bestaan maakten we een historisch overzicht. Lees ook: Hoe een hippie-achtig initiatief uitgroeide tot een baanbrekend popfestival
    • Rolinde Hoorntje