Recensie

Poeh kan Janneman Robinson nog genoeg leren

Animatie ‘Janneman Robinson & Poeh’ zit vol met geestige oneliners en filosofische levenslessen. De oude speelkameraadjes keren terug naar het Honderd Bunderbos.

Janneman Robinson (Ewan McGregor) vindt zijn oude vriendje Poeh terug in ‘Janneman Robinson & Poeh’.

In de proloog van de Disneyfilm Janneman Robinson & Poeh neemt het jongetje Janneman Robinson afscheid van zijn speelkameraadjes in het Honderd Bunderbos, in het bijzonder van het beminnelijke beertje Winnie de Poeh. In een montagesequentie zien we Janneman vervolgens naar een kostschool gaan, in het leger dienen, trouwen en een baan krijgen. Het verhaal pikt hem weer op als hij op zijn werk een vervelende opdracht krijgt. Hij moet het personeelsbestand van de kofferfabriek waar hij werkt saneren. Tot ongenoegen van zijn vrouw en dochtertje kan hij daardoor niet mee op een weekendtrip.

Intussen komt Winnie de Poeh op magische wijze in Londen terecht, waar hij de volwassen Janneman ontmoet (Ewan McGregor). En van het een komt het ander. Beiden keren terug naar het Honderd Bunderbos, waar vooral Janneman allerlei wijze lessen leert die hem helpen in zijn werk en privéleven.

Janneman Robinson & Poeh combineert live action met animatie en vertelt een charmant verhaal dat onthaasting predikt en het voorrang geven aan je familie boven werk. Die boodschap komt voornamelijk uit de monden van de dieren, wat geestige oneliners oplevert. Vooral de depressieve Iejoor steelt de show, al is het de filosofische Poeh die met de wijste les komt: ‘Doing nothing often leads to the very best something’.

    • André Waardenburg