Wie schrijft straks nog over het kleine leed?

Vanuit Princeton, New Jersey, schrijft over wat haar opvalt. Vandaag: Een ode aan de rauwe, ongefilterde tabloids van New York.

Illustratie Eliane Gerrits

Het was een van die dagen. Trump had net tegen bijna alle zere benen van de wereld getrapt. En toen ik uit het treinstation de chaos van toeterende auto’s en duwende voetgangers in New York binnenliep, reed een taxi me bijna aan. De chauffeur blafte me iets toe dat ik hier niet kan herhalen. Dat maakte mijn stemming er niet beter op. Mijn blik viel op de krantenkiosk met de laatste editie van de Daily News. De voorpagina vatte mijn toestand en die van de wereld perfect samen: ‘TRUMP TO WORLD: DROP DEAD’.

Die kop was een echo van de beroemde uitgave uit 1975, toen president Ford besloot New York City niet financieel te steunen. De krant kopte toen in dezelfde chocoladeletters: ‘FORD TO CITY: DROP DEAD’.

We kennen allemaal The New York Times, ‘de oude grijze dame’, misschien wel de beste krant ter wereld. Het is iedere dag weer een verrassing hoeveel nieuws daarin staat, uit alle windstreken. De stem van de Times is afstandelijk, ruimdenkend, met oog voor nuance. Kortom, allesbehalve het geluid waar de stad New York voor staat.

Daily News vangt, samen met collega-tabloid de New York Post, wél de stem van de typische New Yorker: rauw, ongenuanceerd, luidruchtig, maar vaak raak en vol harde humor. Waar de Times ‘all the news that’s fit to print’ afdrukt, drukken deze tabloids alles wat ongeschikt is: roddels, schandalen en karaktermoorden. De voorpagina’s schreeuwen je vanaf elke kiosk toe. Vaak kunstwerkjes bestaand uit een vette kop plus een krachtige illustratie. Het feit dat ze precies tegengestelde posities innemen – de Post vóór en de News tegen Trump – maakt het alleen maar leuker.

Sommige anti-Trump-koppen zijn nu al legendarisch: ‘CLOWN RUNS FOR PREZ’, ‘PEE BRAIN’. Na de top met Poetin in Helsinki stond er een tekening waarbij Trump midden op straat Uncle Sam neerschiet met de kop ‘OPEN TREASON’.

Maar helaas, dit harde tegengeluid gaat verdwijnen. De Daily News gaat de helft van zijn redactie ontslaan. Het lezersaantal is gezakt van twee miljoen naar tweehonderdduizend, nauwelijks genoeg om te overleven.

Het kwijnende bestaan van lokale kranten in de VS is een drama. Sinds de jaren 80 is landelijk het aantal lezers gehalveerd, evenals het aantal journalisten. In steden als Denver, Seattle, San Francisco en Detroit zijn kranten drastisch gekrompen of zelfs opgedoekt. Onder kleinere steden is de slachting nog groter.

Resultaat is dat burgers nauwelijks nog zicht hebben op de lokale politiek. Er zijn geen journalisten meer die eindeloze raadsvergaderingen bijwonen. Handig voor de politici, maar slecht voor de kiezers. Maar het treurigste is dat er geen plaats meer is voor alle verhalen die in een stad leven. Het kleine leed, de onverwachte poëzie, de ergernis en frustratie. Kranten vliegen straks alleen nog maar hoog over. Ze rapporteren over de wereldeconomie of opkomend populisme, maar niet over de ijsjeswinkel om de hoek, de corrupte wethouder, de vertraagde metrolijn of de onverwachte aardigheid van een vreemde.

En soms wil je ook gewoon de rauwe, ongefilterde stem van je eigen stad horen. Zoals die van mij tegen de taxichauffeur: ‘PIA TO CAB: DROP DEAD.’

Reacties naar pdejong@ias.edu
    • Pia de Jong