Opinie

    • Hugo Camps

Ongelukkige timing doet geen eer aan Johan Cruijff Schaal

Het duel tussen PSV en Feyenoord om de Johan Cruijff Schaal is bijna gedegradeerd tot een vriendenwedstrijd. Dat hoorde je ook op de persconferentie van de coaches van beide teams. Geen onvertogen woord, erg lief voor elkaar. Dat komt mede door het gezamenlijke verleden van Mark van Bommel en Giovanni van Bronckhorst, en door hun karakter. Ze zijn nu een stuk beschaafder dan hun verleden.

De strijd om de Schaal gaat de competitie vooraf. Het is een ongelukkige timing die geen eer doet aan JC. De eredivisionisten zitten in de aanloop naar de competitie met oefenwedstrijden en transfersores. Een vrijblijvend en ongezellig intermezzo van vormopbouw en experimenten. De inzet van een wedstrijd wordt dan relatief. De JC Schaal zou beter betwist worden meteen na de competitie. Dan zijn de elftallen nog op orde en is de drang naar een laatste stunt solider. De romantiek om het (voetbal)jaar in schoonheid te eindigen helpt ook.

De finale tussen Feyenoord en PSV vindt plaats in het Phillips Stadion. Het is de verkeerde locatie. We hebben nu een Johan Cruijff Arena, dan mag je verwachten dat de strijd om zijn Schaal ook daar wordt gespeeld. Vaste plek als eerbetoon aan de maestro. Nee dus, de KNVB gaat op wandel met de nagedachtenis aan de beste Nederlandse voetballer ooit. Het versterkt het gevoel dat deze prijs een hoog folkloregehalte heeft. Een beetje in de lijn van de na-Tourcriteriums voor wielrenners.

Paradezucht.

Toch zou het een echte wedstrijd kunnen worden. Van Bommel en Van Bronckhorst zijn karaktermannetjes die altijd willen winnen. Winst in voetbal is de plattegrond van het bestaan voor Mark van Bommel. Een van de weinige coaches die een verliespartij niet kan relativeren. Bij een nederlaag ontsteekt hij in een primitieve woede. Hij voelt zich persoonlijk gekwetst. Ik durf te voorspellen dat Van Bommel zien opdraven langs de lijn een sensatie wordt. Dick Advocaat was ook een leuke dondersteen, maar bij Mark staat de kruisdood op het spel. Eén vonk verder en de vernielzucht is niet meer te temmen.

Het mooiste van de JC Schaal hebben we al gehad. De aanvoerders van de antagonisten traden aan voor een persconferentie. Ik was bijna ontroerd toen ik Robin van Persie daar zag zitten. Hij sprak als een echte captain: deze wedstrijd is van groot belang voor het Nederlandse voetbal. We mogen er geen schijnvertoning van maken.

De ooit zo rellerige en nonchalante speler is een staatsman geworden. Een sieraad van passie en beroepsernst. Ik dank de goden dat Robin nog een jaartje langer in het shirt van Feyenoord wil rondlopen. Slim ook van zijn coach Gio om hem aanvoerder te maken.

PSV is verder in zijn ontwikkeling dan Feyenoord. Er zit creativiteit en discipline in het elftal. Een paar jongens weten het doel staan. Ben benieuwd naar de rol van Bert van Marwijk. De schoonvader van Van Bommel is als bondscoach altijd het stille water van Oranje gebleven. Wijs in geborgenheid, geen bühnecoach. Maar wel met een schat aan ervaring en slimmigheidjes. Misschien wordt het een trend, vrienden en verwanten die een coach vanuit de achtergrond bijstaan. Nee, Gertjan Verbeek zal het niet overkomen: die heeft geen vrienden.

Zou koning Willem-Alexander de JC Schaal niet willen uitreiken, zoals zijn collega in Spanje? Het zou het kleinood wat opwaarderend protocol geven.

Hugo Camps is journalist, columnist en schrijver.

    • Hugo Camps