De pokerface van de liefhebbende zoon Osama

De moeder van Bin Laden Voor het eerst sinds 9/11 is de moeder van Osama Bin Laden aan het woord. Ze zit nog in de ontkennende fase.

Een foto van Osama Bin Laden uit 1998. Foto AP

„Hij was een goede jongen en hij hield veel van mij”, vertelt de moeder van Osama Bin Laden. Het is voor het eerst dat ze zich laat interviewen sinds de aanslagen van 9/11 in 2001. In de papieren zaterdageditie van The Guardian staat een groot interview met haar, haar man en twee zoons. „Hij was een goed kind tot hij mensen ontmoette die hem hebben gehersenspoeld toen hij student was”, vertelt de moeder aan de interviewer.

Foto’s van een wat verlegen zoon en eentje van de hele familie Bin Laden die in 1971 is genomen, moeten haar verhaal bevestigen. Op die uit 1971 staat een jongen, in een fel blauwe broek met wijde broekspijpen, breed grijnzend voor een roze auto. Het zal overigens een van de weinige foto’s zijn waar hij zo lachend op staat. Turki al-Faisal, het hoofd van de Saoedische veiligheidsdienst, vertelt in het stuk dat Osama Bin Laden een „pokerface had. Hij grijnsde of lachte nooit.”

Het interview brengt weinig nieuws wat de feiten aangaat, de radicalisering van Osama Bin Laden is wel bekend. Maar interessant is dat de familie vertelt dat ze zich schamen. Behalve de moeder dan, die in het stuk wordt neergezet als een kamervullende aanwezigheid. Zij legt de schuld bij de omgeving en de mensen die haar zoon hebben geradicaliseerd. „Ze hebben eraan verdiend”, benadrukt ze. „Ik zou hem altijd verteld hebben uit hun buurt te blijven, en hij zou nooit aan mij hebben toegegeven wat hij aan het doen was, daarvoor hield hij te veel van me.”

Alleen de goede kant

Wanneer de moeder even de kamer verlaat, vertelt broer Ahmad: „Het is nu 17 jaar geleden [sinds 9/11] en ze blijft ontkennen. Ze hield zoveel van hem en weigert de schuld bij hem te leggen. In plaats daarvan legt ze de schuld bij de omgeving. Ze kent alleen de goede kant van hem als kind, de kant die we allemaal gezien hebben. Ze heeft nooit de jihadistische kant van hem gezien. Maar wij wisten vanaf het moment dat 9/11 plaatsvond dat dit het werk was geweest van Osama. De familie, van jong tot oud, schaamde zich voor hem.”

Lees hier het hele interview bij de Britse krant The Guardian: ‘Mijn zoon, Osama’

Vanaf dat moment kregen ze het ook zwaar: de hele familie werd ondervraagd, kon nergens naar toe en nog steeds is hun bewegingsvrijheid beperkt. Dat Hamza, de jongste zoon van Osama, zelf nu staat geregistreerd als „global terrorist” doet ze verdriet. De oom van Hamza schudt het hoofd: „We dachten dat iedereen wel over de dood van Osama heen was. Als we voor Hamza zouden staan, zouden we zeggen: volg niet het pad van je vader. Je treedt de vreselijke delen van je ziel binnen.”

    • Toef Jaeger