Crimineel stapt niet snel over op geprint pistool

Nederland

Geprinte vuurwapens klinken als een nachtmerrie voor de politie. Maar waarschijnlijk loopt het niet zo’n vaart.

„Onbegrijpelijk”, noemt Frank Slijper, onderzoeker van vredesorganisatie PAX, de schikking die het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken trof met data-activist en pleitbezorger van wapenbezit Cody Wilson. Slijper: „Met deze afspraak wordt het doorgeven van een wapen of de benodigde technologie mogelijk zonder vergunning. Terwijl we juist vergunningen hanteren om te reguleren.”

Gerechtelijk deskundige Jas van Driel ziet minder risico op internationale handel of distributie van geprinte wapens. Volgens de vuurwapenexpert haakt de rechtszaak die Wilson aanspande in op de Amerikaanse context: „Dit is een politieke zaak over wapenbezit en de vrijheid van meningsuiting. Met de Liberator wilde Wilson een proefproces daarover uitlokken.”

Niet sterk genoeg

Van Driel denkt niet dat criminelen in Europa massaal overstappen op geprinte wapens nu de distributie van blauwdrukken vanuit de VS legaal is. De plastic modellen zijn relatief goedkoop te produceren, maar niet sterk genoeg voor herhaaldelijk gebruik, zegt hij: „De geprinte wapens die ik tot nu toe gezien heb, daarover hoeven we ons in Nederland geen zorgen te maken.” Enkele 3D-printers kunnen met metaal overweg, maar zijn erg kostbaar. „Voor hetzelfde geld koop je acht kalasjnikovs in het illegale circuit. Plus munitie.”

Zelfs wie in Nederland een wapen print, kan daar nog niet zoveel mee. Van Driel: „Munitie kan niet worden geprint en ligt hier niet zomaar op straat.”

    • Lisa Dupuy