Songfestivalwinnares en Giro d’Italia ook doelwit BDS

Actiegroep

Groepering roept op tot boycot, als protest tegen de bezetting van de Westelijke Jordaanoever en Gaza door Israël

Netta Barzilai, de Israëlische winnares van het Eurovisie Songfestival in 2018, werd doelwit van de BDS-beweging. Foto Armando Franca/Foto AP

De BDS-beweging, begonnen in 2005, roept mensen, organisaties en bedrijven op tot het boycotten van Israëlische producten en het verbreken van de banden met Israël. BDS doet dit om te protesteren tegen de bezetting door Israël van de Westelijke Jordaanoever en Gaza en de schending van mensenrechten van Palestijnen. Dit gaat twee kanten op: mensen worden opgeroepen om niet in Israël op te treden en er wordt gepoogd om Israëliërs te weren van internationale evenementen. BDS staat voor Boycott, Divestment and Sanctions (Boycot, Desinvesteringen en Sancties).

Lees ook het interview met de Marokkaans-Nederlandse zangeres Teema die werd geboycot door BDS

Teema is niet de enige artiest die zich onder druk gezet voelt. De BDS-beweging voert regelmatig publieke actie tegen artiesten, academici en sporters. Zo was de Israëlische winnares van het Eurovisie Songfestival doelwit van de beweging, en werd de renners van de Giro d’Italia tevergeefs gevraagd niet in Israël te starten. Toen het Argentijnse voetbalelftal met Lionel Messi onlangs na oproepen van Palestijnen een geplande oefenwedstrijd in Jeruzalem annuleerde, werd dat door de BDS-beweging als succes gevierd, hoewel Messi niet expliciet naar BDS verwees. De druk op Arabische artiesten is vaak nog vele malen hoger, omdat in veel Arabische landen wordt gepropageerd dat elke omgang met Israëliërs ongewenste „normalisatie” is in de betrekkingen met Israël.

‘Witwassen van de bezetting’

„Het eerste doelwit van de boycot was Noam, niet Teema”, zegt Sian Assidon van de BDS-beweging in Marokko desgevraagd in een reactie. „Als Teema ervoor kiest te zingen met een reserviste van het Israëlische leger en mee te werken aan het witwassen van de bezetting, moet ze beseffen dat haar fans gevoelig kunnen zijn voor haar politieke keuzes en daar consequenties aan kunnen verbinden.” Volgens Assidon is er geen enkel verband tussen de fysieke veiligheid van Teema en de oproepen tot een boycot.

Lees ook het stuk uit 2015 van oud-correspondent Derk Walters over de BDS: De nieuwste vijand komt van binnen en hij heet ‘BDS’

In Israël is de strijd tegen de BDS-beweging verhevigd sinds eerder dit jaar een wet werd aangenomen waarmee BDS-activisten de toegang tot het land kan worden ontzegd. Sindsdien heeft Israël diverse personen geweigerd om vermeende betrokkenheid bij de BDS-beweging, onder wie afgelopen maand de Nederlandse juriste Lydia de Leeuw. Veel getroffen organisaties zeggen niet mee te doen met de boycot, maar worden ze tegengewerkt om hun mensenrechtenwerk. Ook probeert Israël de financiering van BDS-activiteiten in te perken; in mei bracht het ministerie van Strategie een rapport uit met organisaties die de Europese Unie zou ondersteunen voor boycotactiviteiten.

Het eerste doelwit van de boycot was Noam, niet Teema

Sian Assidon, BDS-beweging Marokko

Europees commissaris Federica Mogherini reageerde furieus op het rapport: Israël zou „desinformatie” verspreiden door een link tussen BDS en terrorisme te leggen en bovendien ten onrechte te stellen dat de EU BDS-activiteiten van organisaties ondersteunt. De EU maakt een onderscheid tussen een algehele boycot en een zogeheten differentiatiebeleid, waarbij alleen handel in producten uit nederzettingen in de bezette Palestijnse gebieden wordt ontmoedigd. Hoewel BDS-activiteiten niet worden gesteund, valt BDS wat de EU betreft onder de vrijheid van meningsuiting. De EU kan daarom wel organisaties ondersteunen die naast andere activiteiten ook meedoen aan de boycotbeweging. Ook de Nederlandse regering volgt dit beleid.

    • Jannie Schipper