Brieven

Brieven 31/7/2018

Synagoge Deventer

Motief is wederom geld

Merkwaardig, maar waar: de Joodse gemeenschap wordt uit haar eigen synagoge gezet (Joodse gemeenschap moet weg uit Deventer synagoge, 28/7). In de plaats komt een foodhall. Met andere woorden, de materiële waarde wint het wéér van het immateriële, wat juist mensen met elkaar verbindt. Het is spijtig dat datgene waar onze samenleving op gebouwd is, namelijk geloof, uit de beschaving gedrukt lijkt te worden door en voor economische driften. Zoals Tom Fürstenberg in het desbetreffend artikel aangeeft: het is niet normaal dat dit gebeurt. En toch is het de realiteit. Spijtig en alleszeggend over de westerse wereld, een steeds meer op economische winst gerichte samenleving die niet beseft dat datgeen waar wij nu voor staan grotendeels is voortgekomen uit geloof.

Koloniaal taalgebruik

Als slaaf geboren

Maggy Rond stelt in de brievenrubriek van 27 juli dat elk mens als mens wordt geboren, niet als slaaf, en dat daarom de term ‘tot slaaf gemaakte’ gebruikt moet worden. De stelling dat wij als mens worden geboren is ontegenzeggelijk juist, maar behalve als mens worden wij ook met een specifieke juridische status geboren. Bij de geboorte krijg je een bepaalde nationaliteit toegeschreven, soms een adellijke titel of het lidmaatschap van een koninklijk huis. Op diezelfde manier was slaaf zijn een juridische status. In Suriname tot 1863, in Brazilië nog meer dan twintig jaar later en in Saoedi-Arabië zelfs tot in de jaren zestig van de vorige eeuw. Vandaar dat men wel degelijk als mens en tevens als slaaf geboren kon worden, hoe vervelend wij dat vandaag de dag ook mogen vinden. De benaming ‘slaaf’ veranderen in ‘tot slaaf gemaakte’ is in de meeste gevallen historisch en juridisch onjuist. Wij kunnen het verleden alleen beoordelen, maar niet vervormen aan de hand van hedendaagse morele opvattingen.


Historicus

Youp

Ach, een beetje afzien

Er moet toch een tijd zijn geweest dat Youp van ‘t Hek student was en in geldnood zat? Zijn column Berenpak (28/7) getuigt daar niet van. Hij beklaagt zich over de werknemer die in de hitte in een pretpark in een berenpak moet lopen. Ik heb verschillende jonge studenten in de meest rare spullen zien lopen. In het winkelcentrum of het pretpark. Ja, bloedheet is zo’n pak. Maar je bent jong en je wilt wat. Dus ga je als gestoorde kip een zaterdagreclame maken voor iets dat er niet toe doet. In de avond haal je het geld op en weet je wat zo leuk is? Dan is alles weer vergeten en vergeven. Je neemt een douche en verheugt je al op de date die is afgesproken. Dan kan je eindelijk die mooie vriendin gelukkig maken met dat onbetaalbare etentje. Dat vergeet je nooit meer.

Hittegolf

En de dieren dan?

Ook in de hittegolf worden industriedieren vergeten. De afgelopen dagen kwam in kranten en journaals de hittegolf uitgebreid aan bod. Zelfs de verkoop van ijs krijgt ruimschoots aandacht. Maar het blijft opmerkelijk stil wat de miljoenen dieren betreft die in deze hitte opeengepropt in veewagens getransporteerd worden naar slachthuizen. Vol angst, stress en veelal met kneuzingen en botbreuken zitten deze dieren opeengepakt. Zo dicht op elkaar staan geeft al een enorme hitte. Laat staan in temperaturen van 37 graden, en als je, zoals de miljoenen vleeskuikens die deze dagen naar de slacht zijn vervoerd, op abnormale vetzucht gefokt bent. Volgens het protocol dat de sector zelf heeft opgesteld is een temperatuur van 35 graden of hoger te extreem om op diervriendelijke manier te vervoeren. Veetransport zou dan niet plaats mogen vinden, ongeacht of het kort of lang transport betreft. Maar ook in de hittegolf rijden de veewagens weer aan en af. Onze overheid laat de dieren weer eens stikken.


Comité Dierennoodhulp

    • Cora Duin
    • Sandra van de Werd
    • C.L. Crone
    • Martin Wever