Opinie

Behandeling van Froome schandvlek op onvergetelijke Tour

Jan Janssen sloeg vijftig jaar geleden toe op de laatste dag van de Tour de France – dat kon toen nog. De slotdag is nu alleen van belang voor de sprinters. Onderweg naar Parijs proostte Sky-renner Geraint Thomas al op de eindzege. Zaterdag bleek de tweede plaats voor Tom Dumoulin het hoogsthaalbare resultaat. Maar de derde Nederlandse eindzege – die van Joop Zoetemelk in 1980 was de laatste – lijkt een kwestie van tijd.

Tot zondag wonnen net zo veel Britse als Nederlandse wielrenners de Tour. Pas in 2012 was (de in België geboren) Bradley Wiggins de eerste Brit, daarna won (de in Kenia geboren) Christopher Froome viermaal de Tour. Welshman Thomas was nummer drie, en de eerste die in het Verenigd Koninkrijk is geboren. Alle drie in dienst van de rijkste en sterkste ploeg, Sky.

Dumoulin begon als een favoriet aan de Tour, maar hij had nog de Ronde van Italië in zijn benen, net als Froome, die de Giro won. Dumoulins eerste tegenslag had niets met uithoudingsvermogen te maken: door een spaakbreuk, in etappe zes, verspeelde hij kostbare tijd. Nog ruim twee weken deed de Limburger manmoedige pogingen dichter bij de gele trui te komen, maar vergeefs. Beste resultaat: met één seconde voorsprong op Froome won hij zaterdag de tijdrit en stelde hij zijn tweede plek achter Tourwinnaar Thomas veilig.

Rivaal Froome had zijn eerste tegenslag al op dag één te pakken: tijdverlies na een val. Met de viervoudig Tourwinnaar in het middelpunt had de 105de Tour een tumultueus begin. Zijn start was omstreden. Omdat de internationale wielerunie (UCI) bijna tien maanden nadat bij hem een te grote hoeveelheid salbutamol (tegen astma) was aangetroffen nog niet had besloten of Froome gestraft moest worden, riep in juni vijfvoudig Tourwinnaar Bernard Hinault de renners op te staken tegen Froome. Toen de Brit aan de vooravond van de Tour door de Fransen dreigde te worden uitgesloten, liet de UCI weten dat hij niet van doping kon worden beschuldigd en van start mocht gaan. Voorspelbaar gevolg: van de eerste meters aan de Atlantische kust tot de finish op de Champs-Élysées oogstte Froome scheldkanonnades en boegeroep. Niet alleen Franse supporters maakten zich schuldig aan dit weerzinwekkende gedrag, zo bleek onder meer op Alpe d’Huez, ‘de Hollandse berg’. Maar ook zonder Froome, die nog knap derde werd, had Nederland dit jaar niet zijn gedroomde Tourwinnaar gehad. Thomas stond die overwinning in de weg.

Naast de Tour van Dumoulin was het die van Team LottoNL-Jumbo, dat in de eerste week Dylan Groenewegen tweemaal overtuigend naar een zege zag sprinten, in de tweede week in de Alpen een supersolo van Steven Kruijswijk net niet bekroond zag met een ritzege, en in de derde week een hoofdrol vervulde in de Pyreneeën. Van de vier renners in de finale van de laatste bergrit – Kruijswijk, Robert Gesink, Tour-debutant Antwan Tolhoek en de Sloveen Primoz Roglic – bezorgde die laatste LottoNL-Jumbo zijn derde ritzege. Zeldzaam succes: twee Nederlanders (Dumoulin en Kruijswijk) én een Nederlandse ploeg met twee man in de topvijf (oud-skischansspringer Roglic en Kruijswijk). De hoogconjunctuur van het Nederlandse wielrennen, zonder geur van dopinggebruik, zal weer volop worden gevierd op de traditionele afterparty’s, in de criteriums, te beginnen deze maandagavond in Boxmeer.

Begin juni tweede in de Giro, nu tweede in Frankrijk; volgend jaar begint Dumoulin in Brussel als nog grotere favoriet aan de Tour. Wat zou helpen is dat hij dan de Giro overslaat en helpers om zich heen heeft die hem langer kunnen bijstaan in de bergen. Zo’n ploeg waarover Thomas en een andere Tour-favoriet voor 2019, Roglic, en Kruijswijk wél beschikken. Tom Dumoulin heeft het lang genoeg alleen moeten doen.

In het Commentaar geeft NRC zijn mening over belangrijke nieuwsfeiten. De commentatoren schrijven deze artikelen in samenspraak met de hoofdredactie.