Haar hart is te groot voor één persoon

Deze zomer verkent weer verboden liefdes. Deel 2: houden van twee mannen.

Toen S. (47) tijdens de pride op een boot stond, riep dat nogal wat reacties op. Wat deed zij als heteroseksuele, cis-gender vrouw op die boot?

„Ik wil ook trots kunnen zijn op mijn seksuele oriëntatie”, antwoordde S. tot ieders verbazing. „Wanneer die niet het standaard hetero mannetje-vrouwtje voor altijd bij elkaar betreft, wordt dat in Nederland echt niet zo geaccepteerd.”

S. is polyamoreus. „En nee, dat is niet hetzelfde als rondneuken.” Polyamorie is het simultaan aangaan van waardevolle, duurzame liefdesrelaties – inclusief seksuele beleving – die gelijktijdig en gelijkwaardig naast elkaar bestaan, met medeweten en instemming van mogelijke partners. Polyamorie wordt daarom ook ethische non-monogamie genoemd. Zelf noemt S. het „het hebben van een groot hart”.

„Je bent niet gecommitteerd”, reageren bepaalde vrienden stug. S. is allang gestopt met praten over ‘de enige ware’. Maar ronduit zeggen dat je polyamoreus bent? Dat is best spannend en zoeken naar woorden. Voor S. is de liefde een voortdurend zelfonderzoek. Is polyamorie een geaardheid of een keuze? „Een geaardheid”, zegt ze. Monogamie, dat is nu eens een keuze waar nog hard voor gewerkt moet worden ook.

Als student kreeg ze een relatie met een man die een open huwelijk had. Ze voerde lange gesprekken met haar geliefde, zijn vrouw en haar minnaar. Het had een diepe aantrekkingskracht op haar.

Ze trouwde, maar dacht regelmatig: o, die man is ook leuk. Haar vriendinnen zagen dit als ‘een teken aan de wand’ van de staat van het huwelijk.

„Waarom?”, vraagt S. terwijl we in een Italiaans restaurant huisgemaakte pasta eten. „Mensen denken in tekorten. Liefde is een onuitputtelijke bron. Het kent begin noch eind. Tijd daarentegen is niet onuitputtelijk. Daar knelt het soms. Zo van: ‘Waarom wel bij hem en niet bij mij?’ Tegelijk weten we beiden dat vijf goed bestede minuten, duizendmaal waardevoller zijn dan vijf saai bestede uren.”

Mannen mogen opscheppen over hun vrouwen. „Maar dat draait om verovering en prestatie. Voor mij gaat het om connectie.” Haar hart is te groot voor één persoon, zegt ze. „Het feit dat ik als alleenstaande vrouw redelijk open vertel over het belang dat ik aan intimiteit en seksualiteit hecht en het maken van eigen keuzes, levert al spanning op. Collega’s en vrienden vinden mijn visie op liefde vaak confronterend, omdat het vragen oproept. Ze hebben zichzelf verteld dat monogamie de enige gewenste standaard is. Dan ontmoeten ze iemand die ze respecteren en waarderen en tegelijk een andere optie in het spectrum van liefdes toont. Dat krabt aan de perceptie over hun eigen monogamie.”

Ondertussen ziet S. veel relaties en huwelijken sneuvelen. „Waarom moet door een spontane verliefdheid een huwelijk van twintig jaar kapot? Ik geloof dat we elkaar zouden bevrijden en veel druk van de ketel zouden halen als we hier meer ruimte voor lieten. Natuurlijk, een echte mooie diamant schittert door het innerlijke licht. Maar om alle kanten van een diamant te laten fonkelen heb je toch echt meer dan één lamp nodig.”

Mounir Samuel schreef ook over verboden liefde in zijn nieuwste boek God is groot: eten, bidden en beminnen met moslims. De naam van S. is om privacyredenen geanonimiseerd.