Opinie

    • Christiaan Weijts

De heetste stad

„Maandag 13 augustus moet er gekapt worden, en geen dag later!” De juriste van de gemeente Den Haag laat er geen gras over groeien in de rechtbank. Honderddertig bomen aan de Scheveningseweg moeten wijken voor een nieuw tramspoor en bredere perrons. Verontwaardiging op de publieke tribune: „Vreselijk!” „Lijkt de DDR wel.”

„U bent het niet eens”, constateert de voorzieningenrechter. „Dat komt hier wel vaker voor.” Eerder tijdens deze zitting had hij het al erkend: „Dit zijn niet zomaar bomen, en het is niet zomaar een weg.”

Inderdaad. Het gaat deze donderdagochtend over een monumentale route naar zee die nog door Constantijn Huygens is ontworpen, drieëneenhalve eeuw geleden. Een zuilengalerij van stammen, met kruinen die elkaar hoog boven de tramkabels raken. Den Haag schijnt de meeste hitte-eilanden van Nederland te hebben, maar hier fiets je naar zee onder een bladerdak van allure.

Nog wel. Vorige week zou de kap al beginnen, maar verschillende burgerorganisaties zoals de Bomenstichting Den Haag zamelden geld in via crowdfunding voor dit kort geding, waarmee ze de kap willen uitstellen. En er is, zeggen ze, nooit serieus gekeken naar een alternatief plan, waarvoor maar zestien bomen hoeven sneuvelen. Dat plan zou te kostbaar zijn, maar architect Peter Drijver betoogt dat er alleen een aangepaste versie van dit alternatief is doorgerekend. „Nu kiezen ze voor de standaardoplossing waarbij de rails in een zware betonnen bak komt te liggen, met een keerwand voor de wortels.”

Maar, vreest Clara Visser van Bomenstichting Den Haag, bij het uitgraven gebeurt straks precies wat eerder al verderop aan de Nieuwe Parklaan gebeurde: de wortels raakten beschadigd en al die bomen die erdoor gespaard zouden blijven, gingen verloren.

De recordhouder hitte-eilanden heeft geen geluk bij zijn bomenbeleid. Op het Hobbemaplein moeten straks de laatste bomen om tussen de stedelijke hittewoestijnen Transvaal en Schilderswijk. Voor een kunstwerk. Van beton. Met het woord ‘Hobbema’ in neonletters. Is er nu nergens in dat stadsbestuur een verlichte ziel te vinden die bedenkt dat je als ’s lands heetste stad elk stukje groen moet sparen dat je menselijkerwijs kúnt sparen?

Maar de gemeentewoordvoerders houden star vast aan hun rol. Geen dag uitstel meer mogelijk. Agenda’s zitten potdicht. Afspraken liggen muurvast, met de aannemers, met HTM, met andere projecten… Schema’s en data: die wegen kennelijk zwaarder dan die 130 beeldbepalende bomen. Op 9 augustus, vier dagen voor de kettingzagen zouden verschijnen, beslist de rechter of er toch uitstel komt. De advocaat namens de tegenpartij: “Ik kan me niet voorstellen dat er op zo’n groot project niet een paar weken marge zit.”

Christiaan Weijts schrijft op deze plek iedere vrijdag een column.
    • Christiaan Weijts