Kamagurka over Kamagurka: ‘Cowboy Henk begon als tattoo’

Audiotour

In de audiotour bij de expositie ‘Kamagurkistan’ in Den Bosch vertelt Kamagurka over zijn werk. „Bert Vanderslagsmulders woonde in mijn appartement.” En: „Raketman is geboren in het vliegtuig onderweg naar Griekenland.”

Kamagurka over Raketman

Luister naar het audiofragment over Raketman

Raketman is geboren in het vliegtuig onderweg naar Griekenland. Ik ging met mijn twee oudste kinderen een paar dagen naar Skyros. We logeerden bij mijn uitgever Jaco Groot. En ik begon direct te tekenen en zo. Als ik op vakantie ben komen er altijd dingen uit die niet hoeven. En wat hoefde er niet, een nieuw stripfiguur. Dus ik dacht, aj ok, wat heb ik nu gemaakt? Een raketman. Die is trouwens nu veranderd in Kim Yong Un.

„Het idee van die strip is dat Raketman gewoon stapt, maar iedereen vindt dat hij heel snel gaat. Dus hij zelf loopt ook gewoon, maar al die figuren in die strip die denken, die gaat snel!”

Raketman

Kamagurka

 

Kamagurka over Bert Vanderslagmulders

Luister naar het audiofragment over Bert Vanderslagmulders

„Ik wou een lang verhaal maken. Tot dan toe had ik altijd korte dingskes gedaan. En ik wou een manier van vertellen introduceren die heel dicht stond bij stand-up eigenlijk. Want Bert is een soort van, ja ’t is een monoloog, een soort van lange babbel. Bert werd gepubliceerd in Humo en ik moest dan ook elke week het vervolg daarop maken. Ik maakte steeds 2 pagina’s. Je moest wel zorgen dat er genoeg grappen onderweg waren om er een vervolgverhaal van te kunnen maken.

„Het interieur waar Bert woont dat was ook mijn adres toen. Dus ik woonde toen in Van Maerlantstraat nummer 23. Dat was een heel lelijk appartement, een kaal appartement. D’r stond niks in behalve die centrale verwarming die je onderaan pagina 1 ziet. Dat was dan zo het raam waar ik door keek. Toen ik aan dat verhaal begon keek ik, net als Bert, door het raam. En zo ben ik eigenlijk echt puur heel dicht bij mezelf beginnen te tekenen.

„Bert is een figuur waar zo min mogelijk uitdrukking op zit. Hij heeft eigenlijk geen ogen, hij heeft alleen een bril en hij heeft eigenlijk alleen een mond en een soort feestneus. Ik worstelde ook nog met zijn wenkbrauwen, ging ik er wenkbrauwen opzetten of niet?

„Met dat eerste lange verhaal van Bert Vanderslagmulders, daarvoor heb ik het universum van Bert voor mezelf helemaal neergezet. Daarna hoefde ik eigenlijk zelfs geen decor meer te tekenen. Ik tekende gewoon de ideeën die hij heeft. En dat figuur leeft nog altijd. Soms teken ik hem gewoon gedurende een jaar of 2 jaar niet meer en dan teken ik weer een paar afleveringen.”

Bert (rechts) en Bobje.
Kamagurka
Bert en Bobje
Kamagurka

 

Kamagurka over nieuwscartoons

Luister naar het audiofragment over nieuwscartoons

„Nieuwcartoons ben ik beginnen maken voor De Morgen in de jaren 80 en later ook voor Charlie Hebdo en Hara Kiri. Maar echt dagelijkse tekeningen in de krant maakte ik in de jaren 90 voor De Tijd. Dat waren economische nieuwscartoons. In dezelfde tijd deed ik dat ook voor het NRC.

„De dag begint met een telefoongesprek met een journalist van de krant. Die belt mij en vertelt wat er speelt, wat de actualiteit is. En dan probeer ik daar mijn tekening op te enten. Met een open geest. Het is niet zo makkelijk om een cartoon te maken over iets dat pas gebeurd is, omdat veel mensen dan eigenlijk nog niet weten hoe dat precies in elkaar zit. Het ideaal is eigenlijk een beetje oud nieuws. Als het een dag of twee de actualiteit nog altijd blijft dragen. Het liefst teken ik over zo’n onderwerp.

„Hoe bedenk ik een pointe? Meestal in mijn hoofd bedenk ik een soort van column en dan de laatste zin is dan de pointe van mijn tekening. Een pointe is eigenlijk de dankbaarheid van de artiest aan de lezer. Als artiest vraag je de aandacht van de lezer en ter compensatie moet je dan natuurlijk een pointe schenken, waardoor de aandacht terecht is of niet.”

Je suis Freddy (verschenen in Het Laatste Nieuws, 12 januari 2015)

Kamagurka

 

Kamagurka over Cowboy Henk

Luister naar het audiofragment over Cowboy Henk

„Cowboy Henk is het levenswerk van Herr Seele en mij, want we doen het nu al vanaf 1981, dus reken uit, 37 jaar. Iedere week een strip.

„Ik herinner mij dat ik in die periode tekende voor de Vooruit. Dat was de voorloper van de Morgen, een Belgische krant. Ik maakte toen een dagstrip genaamd Bob Plagiaat. Dat was een strip die strips uit andere kranten toonde en daar commentaar op gaf. Je hoefde die strips dan eigenlijk ook niet meer te lezen. Want wij gaven alles prijs. Maar na een paar weken had ik er genoeg van om dat te doen. En toen bedacht ik dat Bob Plagiaat zei: „Ik ga nu mijn eigen stripheld maken”. Hij tatoeëerde die held en dat werd Cowboy Henk.

„Herr Seele was toen gewoon een vriend van mij. We zaten samen in een soort van punkband en deden bepaalde acts samen. Ik kende hem al een paar jaar en ineens ontdekte ik dat hij als kind ook veel strips getekend had. Heel mooi getekende. En zo zijn we op dat idee gekomen. Ik zei: Peter, want dat is de echte naam van Herr Seele, jij moet dan eigenlijk Cowboy Henk tekenen, de nieuwe stripheld. De bedoeling was dat Cowboy Henk er eerst heel primitief uit zou zien. En langzaamaan is dat ontwikkeld tot een goed en mooi getekende strip.

„De naam? Omdat de combinatie van cowboy met Henk heel raar is. Het is ook geen cowboy. Het is eigenlijk gewoon iemand met een kuif. Wij hebben een kuif bedacht, want Kuifje was heel populair dus dan moeten we ook een held hebben niet met een klein kuifje maar met een mega grote kuif.”

Cowboy Henk. Kamagurka

 

Kamagurka over schilderijen

„Ik ben tekenaar, ik schrijf, ik doe performances, en ik schilder. Ik zie daar geen verschil in. Tekenen is eigenlijk de ruimte splitsen. Als je een lijn trekt dan ontstaat er een figuurtje door de splitsing van de ruimte met dat figuurtje. Schilderen is dat figuurtje verbinden met de rest. Doordat je dat inkleurt.

„Dat is de reden dat ik ben gaan schilderen, omdat ik dol ben op kleur en op verf. En misschien ook omdat ik het wou leren. Het is niet omdat je het doet dat je het al kunt. Het is ook niet omdat je het niet kunt dat je het dan ook niet moet doen. Het is ook niet dat als je het lang doet dat je het dan beter doet. Dus je kunt het maar beter doen gewoon.

„Ik wilde schilderen wat ik niet zag van andere schilders in die tijd. Het leek wel of kunst begin negentiger jaren saai moest zijn en vooral niet beeldend maar abstract. Ik dacht ik maak schilderijen met dingen die ik me gewoon verbeeld. Die uit mijn onder en upper en middel bewustzijn komen. Daardoor refereren mijn schilderijen aan dingen uit mijn jeugd of uit films, of uit andere strips. Of ze refereren naar andere kunst. Zoals bijvoorbeeld hier. Geïnspireerd op De Schreeuw, van Edvard Munch. Op het schilderij zie je de mensen die naast de schreeuw staan met hun handen in hun oren.

„Ik vind titels ook heel belangrijk. Je moet goede titels bedenken met de juiste formulering. „Een titel is toch de helft van het werk”, volgens Magritte. En ik vind dat ergens ook wel. Ik heb soms ook moeite met geen titel/untitled. Dat is makkelijk zat he? Dat is eigenlijk voor mensen die hun eigen werk niet snappen.”