Brieven

Brieven

Goed nieuws voor ouders die willen scheiden: als je op een volwassen manier scheidt dan schaadt dat je kinderen niet. Dat schreef Steven de Winter zaterdag in NRC (21/7). Nogal lomp, naar mijn idee, om zo over verdriet, frustratie en onmacht van scheidingskinderen heen te walsen. Telt voor De Winter alleen blijvende psychische schade? En wat betekent het dat we niet precies weten wat oorzaak en gevolg is van latere problemen van scheidingskinderen, zoals De Winter zelf (terecht) opmerkt? Veel te kort door de bocht dus, te beweren dat ‘volwassen’ scheiden het kind niet schaadt.

Hoeveel last kinderen hebben van een scheiding hangt niet alleen af van hoe de ouders zich gedragen of misdragen. Ook leeftijd, karakter en ontwikkeling van het kind spelen mee, en er zijn omstandigheden die ouders niet kunnen beïnvloeden. Dat maakt geen verschil in de last die het kind kan ervaren. Natuurlijk bepalen ouders zelf of ze gaan scheiden. We hoeven kinderen ook niet tot in het oneindige te pamperen. En mediation kan veel (extra) narigheid voorkomen. Maar ook al betreft scheiding in Nederland jaarlijks naar schatting 70.000 kinderen, als het jóú als kind gebeurt maakt het weinig verschil dat ‘scheiden welbeschouwd niets bijzonders is’. Erkennen dat de beslissing om te scheiden grote impact kan hebben op het leven van je kind is geen bangmakerij. Het getuigt van verantwoordelijkheid en respect voor het kind dat jij op de wereld hebt gezet.


mediator
    • Willy van der Beek