Opinie

    • Wilfried de Jong

Hoe Tom Dumoulin ‘prima’ zegt

De zwart-witte shirts van Tom Dumoulin en Chris Froome lijken op elkaar. Tijdens de camerashots vanuit de helikopter zijn de twee kemphanen moeilijk te onderscheiden. Op de grond is het verschil duidelijker. De vorstelijke houding van Dumoulin is goedgekeurd door de Nederlandse vereniging van windtunnelspecialisten. Froome zit veel meer overeind, alsof hij ieder moment boven zijn hoofd een ballon kapot moet prikken.

Door de niet aflatende strijd gaan mijn ogen inmiddels vanaf het eerste televisiebeeld op zoek naar de twee renners. Ik meet de kansen van Dumoulin af aan het rijden van Froome. En andersom.

Het is een manisch kijkpatroon dat ik graag doorbroken zie worden. Wie dat moet doen? Geletruidrager Geraint Thomas.

Twee tegen een, dat is een ongelijke strijd die moeilijk lijkt voor eenling Dumoulin, maar het kan ook in zijn voordeel werken. Als in de laatste week van de Tour de France een van de twee Sky-renners het tempo niet meer aankan in het hooggebergte, staan de sterren meteen anders aan de hemel.

Na de omstreden salbutamol-pufjes en de daaropvolgende haatcampagne in Frankrijk, zal Froome een eindoverwinning – ook nog eens zijn vijfde Tourzege – goed uitkomen. Als hij in grote vorm steekt, zal hij niet hoeven wachten op Thomas.

Het ongemak zit bij de huidige geletruidrager. Hij beweert in dienst te rijden van Froome, terwijl Thomas sterker oogt dan zijn kopman. Moet hij van zijn baas inhouden als hij lekker omhoog fietst en Froome achter zich ziet zwoegen?

Eén mindere dag van Froome en een koningsdrama ontvouwt zich.

Dumoulin moet geduldig blijven en de twee Sky-mannen observeren. De Limburger weet heel goed hoe ver hij kan gaan, dat is zijn grote kracht. Dumoulin verliest niet snel. Dit is de week om het moment te vinden wanneer hij tijd kan winnen.

Wachten is het devies, zoals zo vaak in topsport.

Als de schakel tussen Froome en Thomas breekt, is het spel om de macht pas echt begonnen. Breekt het niet tussen de Sky-mannen, dan valt er voor Dumoulin in deze Tour niets te halen. Althans, geen Touroverwinning.

Na de etappe-aankomst in Carcassonne zei Thomas over een komende rit in de Pyreneeën: „Het zal leuk zijn om te bekijken, niet om te koersen.”

Dat antwoord beschouw ik als een eerste haarscheurtje in het Sky-bastion. Een renner zonder zin om te gaan fietsen, dat loopt een keer spaak.

Dumoulin klonk opgewekt tijdens het uitfietsen.

Hoe hij zich voelde na deze zware etappe? „Prima.” En dan zijn zwarte oogopslag in de zojuist gevallen stilte. Zo kijken afmakers in een maffiafilm als ze iemand nog diezelfde avond in een greppel moeten omleggen.

Dat woordje ‘prima’ moet de hele dag in het hoofd gaan spoken bij de twee Sky-renners. Froome die voor het slapen gaan nog even op de deur van Thomas’ hotelkamer klopt, het licht aanfloept en zegt: ‘Heb je gehoord dat Tom prima zei?’

De druk bij die twee leggen, dat doet Dumoulin uitstekend.

Nee, dat doet Dumoulin eh… prima.

Wilfried de Jong is schrijver en programmamaker.
    • Wilfried de Jong