Brieven

Brieven

Uitspraken Stef Blok

Harmonie, heel normaal

Als begeleider ging ik mee met een groep niet-Nederlandse leerlingen, uit onder meer Iran, Bangladesh, Afghanistan, Ghana, Ecuador, sinds een à anderhalf jaar in Nederland. Een dagje naar Artis. Prachtig weer, een fijne zomerse sfeer, mens en dier loom en tevreden. En overal schoolklassen die vlak voor de zomervakantie genoten van de dierentuin. Wat een fantastisch gezicht: al die blije Amsterdamse kinderen met familiewortels uit alle windstreken: Suriname, Nederland, Marokko, Turkije. Fijn ook om zoveel harmonie en diversiteit te zien onder de volwassenen, leerkrachten, begeleiders en ouders. Moslimdocentes met hoofddoek, Nederlands-Surinaamse leerkrachten, witte Amsterdamse middenklasse-vaders en moeders, met veel plezier en onderling respect begeleidden ze de kinderen. Heel mooi, en eigenlijk: heel vanzelfsprekend.

Opgetogen ging ik naar huis: dit is de samenleving waarin ik wil leven. Maar toen las ik de uitspraken van minister Blok. Wat een schandaal. Wat burgers – jong en oud, en van alle kleuren en gezindten – in gezamenlijkheid opbouwen, verwerpt hij met een pennenstreek. Ik vermoed omdat hij de werkelijkheid niet kent, of deze weigert te kennen.

Uitspraken Stef Blok (2)

Homo’s in het nauw

Eindelijk durfde een minister vraagtekens te plaatsen bij het succes van de multiculturele samenleving. Als homoseksueel burger van dit land kan ik beamen dat die in ieder geval voor mijn ‘soort’ mensen volledig mislukt is. Zo was het tien à vijftien jaar geleden geen probleem om op straat hand in hand met mijn vriend te lopen. Nu haal ik dat niet meer in mijn hoofd. Wanneer we een homokroeg uitgaan, kijken we eerst goed rond of er niemand ons staat op te wachten. Moslimjongeren hebben het potenrammen namelijk weer uitgevonden. En dan heb ik het nog niet eens over wat homoseksuele jongeren tegenwoordig op school te verduren krijgen van hun allochtone klasgenoten. We mogen dan wel juridisch gelijk zijn, op straat en (vooral) op scholen is de acceptatie van homo’s in snel tempo schrikbarend teruggelopen. We kunnen weer van voren af aan beginnen met het vechten voor ons bestaansrecht. Met dank aan die zo bejubelde multiculturele samenleving. Maar dat wenst men nog steeds niet in te zien. Nee, liever verkettert men een minister die hier iets over durft te zeggen. Het ideaal van die multiculturele samenleving gaat over de ruggen van de homo’s in Nederland.

    • Michel van DIjk
    • Kees Simons