Foto Joris Knapen/ANP

Schelden op Chris Froome in Bocht 7

Alpe d’Huez

De Franse politie nam ‘anti-terreurmaatregelen’ om de orde in Bocht 7 te herstellen. Maar van schelden naar Chris Froome kunnen de fans niet worden weerhouden.

Aan de vooravond van de twaalfde Touretappe met aankomst op Alpe d’Huez staan even na middernacht op 1.200 meter hoogte honderd mensen in het donker te dansen op hardstylemuziek. Hun silhouet wordt ingekleurd door discolampen en door het licht van de Eglise Saint-Ferréol d’Huez, dat niet het kerkje is waar priester Jaap Reuten de klokken luidde als er een Nederlander als eerste over de finish kwam. De Notre-Dame des Neiges ligt 1,8 kilometer verderop.

Aan de buitenkant van de fameuze Bocht 7, sinds de zeventiger jaren de Hollandse enclave als de Tour er langskomt omdat daar nu eenmaal de meeste ruimte is en omdat die vijf Nederlandse winnaars alhier een steeds verder gevoel van nationalisme aanwakkerden, staan wat partytenten opgesteld waar in koelkasten bier en vlees wordt gekoeld, en waar een grote muziekinstallatie gevoed wordt door een voor de gelegenheid gehuurd aggregaat – het werk van Thijmen en Max uit Holten, jonge twintigers die proberen alles in goede banen te leiden. Dat gaat voorlopig prima, het is een mak feestje. Geen schim van drie jaar geleden, toen de Tour voor het laatst passeerde.

Destijds ging op dit nachtelijke uur al driehonderd man uit hun plaat. Toen de opmaat voor een Touretappe die in Bocht 7 volledig uit de hand liep. Renners werden met bier en voedsel bekogeld, het peloton kwam zelfs tot stilstand – de mensenmassa was te groot, drieduizend man stond zes rijen dik. Het was de Tour waarin Chris Froome al vroeg de macht greep, met urine werd besmeurd en hier, in Bocht 7, een fluim in het gezicht kreeg. Nienke Wierenga zag het gebeuren. „De dag van de Tour is de leukste niet”, zegt ze wijzend naar de Bocht. Daarvóór is het gezellig, gemoedelijk. Sommigen staan er al sinds afgelopen zaterdag.

Teruglezen: Spannende etappe tijdens beklimming Alpe d’Huez

Anti-terreurmaatregel

Om een herhaling te voorkomen hebben de lokale autoriteiten maatregelen getroffen. Jeroen uit Landgraaf vindt dat de Fransen zo het Nederlandse feestje saboteren. Eerst werd hen verboden te parkeren in het bosje, later mochten er geen auto’s en tenten meer in de binnenbocht parkeren en de meest recente Franse list is het plaatsen van grote houten blokken, vijf dagen terug. Geen camper die in Bocht 7 nog kan parkeren. Een anti-terreurmaatregel, zegt de gendarmerie.

Tot overmaat van ramp wordt er verderop in de bocht geen alcohol meer verkocht. De meute moet het doen met alcoholvrij bier, als ze zelf niet koud hebben liggen - dat is natuurlijk wel het geval. Maar Jeroen heeft er evenwel een hard hoofd in. Hij verwacht op donderdagmiddag nog geen 200 oranjefans op de Nederlandse berg.

Dat valt de volgende ochtend algauw mee. Tegen acht uur komen van boven en beneden mensen per auto, fiets of lopend naar Bocht 7, honderden tegelijk. Politiemotoren rijden met loeiende sirenes om maar aan te geven dat het wegdek straks verboden terrein is. Om tien uur arriveert een klein leger medewerkers van Tourorganisatie ASO, steeds meer gendarmes parkeren bij de plaatselijke begraafplaats.

Er lopen twee Nederlandse politieagenten tussen, de heren Thijs en Hollemans. De ASO deed een aanvraag via de ambassade om de Franse collega’s te ondersteunen, vooral ter overbrugging van de taalbarrière. „De sfeer is tot nu toe dikke prima”, zeggen de dienders eensgezind. „We zijn hier om te observeren en waar nodig te handhaven. De Fransen zijn met dit soort evenementen in verhoogde staat van paraatheid. Het moet een feestje blijven.” Collega Lieutenant Micheli: „Mensen mogen best een beetje alcohol drinken, maar daar moet het ook bij blijven.”

Guy Magand staat bij een kraam broodjes en koffie te verkopen. Doet-ie al sinds 1998. Hij heeft met Nederlanders in al die jaren nooit problemen gehad, eerder met zijn landgenoten. „Als je aan Nederlanders vraagt om naar hun tent te gaan, doen ze dat binnen twee minuten. Fransen gaan nog twee uur door.”

Net voorbij de bocht zit Mark Visser met een groep vrienden vlees te braden. Ze zijn brak van de avond ervoor, hebben kleine oogjes. Ook hij trekt al sinds ’98 naar de Alpe. Het gekste wat hij hier ooit zag was tijdens de laatste editie in 2015. „Toen hielden ze auto’s staande omdat ze wilde dragracen. Ontstond er een enorme file.” Volgens Visser stopte organisatiecomité Stichting Bocht 7 er op een goed moment mee, de veiligheid kon niet langer worden gegarandeerd. Zo zorgelijk is het dus geweest hier.

Luide klap

Elk uur wordt het drukker. Vooral Nederlanders, maar ook Fransen, Engelsen, Duitsers, en een groep Israëli’s die in 2013 kennismaakte met het feest op de Alpe en voortaan terugkwamen. Kfir Kechlon vroeg in Bocht 7 zijn vriendin ten huwelijk. „De Nederlandse bocht is een inspiratie voor mij, zo mythisch is de sfeer.”

Rond twaalf uur staat er een man of duizend. Het hardst gaan ze uit hun dak als ‘Schatje mag ik je Foto’ van de Gebroeders Ko uit de speakers klinkt. Twintig aangeschoten Nederlanders tillen stoelen en banken op en hossen erop los. Als een wagen van de NOS voorbijrijdt, zwelt een muur van geluid aan. Alles met het Sky- logo wordt oorverdovend uitgejouwd.

Dan klinkt een luide klap – iemand kon het niet laten een bierfles tegen de Britse materiaalwagen te smijten. Dat belooft niet veel goeds voor straks, als Chris Froome in een laagje lycra zal passeren.

Thijmen en Max hebben te horen gekregen dat de reclamekaravaan eraan komt. De fans worden opgeroepen achter de barricades te gaan staan, en niet meer vóór de hekken. In 2015 begon het biergooien nu, maar donderdag blijft dat uit. Dit aantal toeschouwers is beheersbaar, maar niet minder enthousiast.

Zeker niet als Thijmen en Max het wedstrijdverloop omroepen. Steven Kruijswijk is op de Col de la Croix de Fer weggereden bij zijn medevluchters en rijdt zes minuten voor de favorieten uit. Daarvan zijn nog vier minuten over aan de voet van de Alpe. „We gaan weer een Nederlandse winnaar op de Alpe d’Huez krijgen”, rolt het om half vijf uit de speakers. Bocht 7 lijkt een voetbalstadion, inclusief melodieën. Alleen zijn de hoofdrolspelers nu wielrenners: Dumoulin en Kruijswijk worden bezongen, zelfs de gendarmerie.

Voor het eerst sinds 1989 lijkt een Nederlander op Alpe d’Huez te gaan winnen en dat leidt in Bocht 7 tot extatische taferelen. Oranje fakkels kleuren de bocht, Kruijswijk gaat de Tour zelfs winnen. Maar die extase maakt plaats voor indringend boegeroep als Froome, Bardet, Dumoulin en Thomas passeren. Een toeschouwer drukt zijn middelvinger zowat bij Thomas in het gezicht. Een stuk verderop krijgt Froome zelfs een tik.

Op het moment dat Robert Gesink met een brede grijns de Bocht doorfietst en opzwepende armbewegingen maakt, sijpelt het nieuws van Kruijswijks zwanenzang binnen. “Kut-Froome”, roept speaker Thijmen. “Die drugsgebruikende kut-Brit leidt de race.” Dan, als Dumoulin blijkt te demarreren: “Dumoulin erop en erover. Hij sloopt ze.” Niets blijkt minder waar. Geraint Thomas is heer en meester, wint de rit, verstevigt zijn geel. Dumoulin wordt tweede. “Volgend jaar dan maar”, zeggen de Nederlanders. “Of over twee jaar.”

Het zijn de woorden van een groep mensen die enkel naar Frankrijk is gekomen om dagenlang te feesten op een berg die nu eenmaal die traditie draagt. Dat is gelukt. “De vieze vuile drugskop”, klinkt het nog, maar de angel is uit het publiek. Gelukkig maar.

    • Dennis Meinema